Het Elfde Gebod - Deel 8

Bitcoin als wapen

Daarvoor moeten we de macht van de banken,

als representanten van uitbuiters van al het leven

op aarde, blokkeren. Het wordt tijd dat we zelf

verantwoordelijkheid nemen. Een van onze loges

heeft in 2009 een wereldwijd systeem geïntroduceerd

die kan bijdragen aan de afschaffing van de moderne

slavernij. De Bitcoin met in zijn kielzog allerlei andere crypto

geld is 2009 geboren. Een digitaal betaalsysteem dat

eerlijk kan zijn. Op het moment dat dit systeem wereldwijd

is ingedaald bestaat er geen inflatie meer. Geen rente

en geen provisie kosten. Een overgangsperiode van

5 tot 10 jaar moet genoeg zijn.

Satoshi Nakamoto is het pseudoniem waaronder vele loges hebben

samengewerkt aan de block-chain technologie die het gebruik van

crypto munten mogelijk maakt.

Bitcoin is de eerste decentrale digitale munteenheid in de geschiedenis van de mensheid. Het echte revolutionaire aan bitcoin is dat er geen centrale instantie of regelgever, zoals een Centrale Bank, is die aan de knoppen draait. Mensen kunnen weer de regie over hun leven in eigen hand nemen. Inmiddels zijn er een paar duizend crypto munten en token ontwikkeld. Ondanks alle tegenwerking van Banken en Overheden komen de crypto munten elke keer weer overeind. Op kleine schaal vinden er al experimenten plaats. In Jordanië is de block-chain technologie ingezet bij ontwikkelingswerk. Meer dan honderd duizend vluchtelingen konden via block-chain betalen in de super markt.

Het heeft de Wereld voedsel organisatie in 1 jaar meer dan 442 duizend dollar bespaart door de bank eruit te snijden. De transacties worden opgevangen door mobiele antennes, en in realtime verwerkt in het 'kasboek' in de cloud.

Hiermee voorkom je ook dat corrupte regiems er met het hulpgeld vandoor gaan. En helaas is dit meestal het geval. Verschillende loges experimenteren met nieuwe technologieën die kunnen bijdragen aan het terugdringen van de honger in de wereld. Een digitaal basisinkomen in de vorm van crypto's kan makkelijk en snel gerealiseerd worden. Mensen hebben geen bankrekening meer nodig. Allen een mobiele telefoon. Transacties van vanaf één cent kunnen kosteloos overal ter wereld plaatsvinden.

De block-chain bevat een logboek van alle transacties (een paar duizend per blok). Deze informatie is openbaar en wordt verspreid over knooppunten van een particulier netwerk van duizenden computers of mobile telefoons. (peer to peer) waaraan in principe iedereen aan kan deelnemen.

De bestanden worden cryptisch versleuteld en door de ontvangende computers van het netwerk met veel rekenkracht ontsleutelend. Vervolgens wordt de transactie door veel computers gecontroleerd . Pas na unanieme consensus wordt de transactie goedgekeurd. Manipulatie is uitgesloten. De snelheid is nog een probleem dat moet worden opgelost. De transactie kosten zijn bijna niks. En er zijn geen grenzen en geen beperkingen. Ook betalingen van 1 cent gaan in de toekomst met de snelheid van het licht . Iedereen kan meedoen. Ook zal de rekenkracht door nieuwe technieken minder energie vragen en meer gedifferentieerd ingezet worden. Een betaling van vijf cent kan wat lichter controleert worden dan een transactie van honderd euro. Ook zullen de computers van de toekomst met de snelheid van het licht weinig energie meer gebruiken.De grootste gedecentraliseerde crypto munten en token zijn Bitcoin, Ethereum, Stellar, EOS, Litecoin,Theter, Cardano, Monero, Tron, Dash, Iota.

 

De Crypto met de naam Ripple is in de markt gezet door Banken en is niet gedecentraliseerd. zij kunnen vanuit een centraal punt nieuwe ripple crypto´s scheppen. Het oude verhaal in een nieuw jasje.

Natuurlijk zijn er genoeg rotte appels in de crypto mand , maar die vallen er vanzelf uit.

Token zijn een speciaal ontworpen algoritme om op een bepaalde tijd een meercijferige code te berekenen. Deze unieke codes verwerkt in een block chain systeem kunnen verzekeringen, aankopen van onroerend, testamenten, medische dossiers ed. weer binnen de persoonlijke invloedssfeer brengen.

Met dit systeem kunnen we weer een solidair verzekerings- systeem opzetten zonder winst oogmerk . De archiefkast van de dure notaris wordt vervangen door alle aangesloten computers. De toepassingen zijn onbeperkt.

De Great Reset

 

Maar ik moet jullie ook waarschuwen voor een scenario die zich mogelijk gaat voltrekken als de mens niet op tijd wakker wordt. Ook de centrale banken zijn bezig met de introductie van  digitale munten. De verwachting is dat zij die in de komende jaren gaan uitrollen. We zitten namelijk in het eindspel van het huidige monetaire systeem. Het is op sterven na dood. De schuld in de wereld is inmiddels de  300 biljoen (300.000.000.000.000) dollar gepasseerd. Spaarcenten en pensioenen van de bevolking zullen bij een crash verdampen als water. De crises wordt nog op de spits gedreven door de maatregelen van de overheden rond corona. Het MKB wordt de nek omgedraaid en de geldpersen draaien wereldwijd overuren. De aandacht van de zwendel is verlegd naar een virus met een mortaliteit van o,24 %. Dit virus krijgt vast de schuld van alle ellende die nog gaat komen. De centrale banken zijn bezig een reset voor te bereiden.

 

De bevolking wordt op deze manier gedwongen een reset te accepteren als een onoverkomelijk kwaad. De reset heeft als een naam " Building back better Onze 'goedwillende banken' en overheden zullen vervolgens een basisinkomen introduceren die ze het liefst koppelen  aan een puntensysteem en een digitale portemonnee van de centrale bank. De Centrale bank blijft dan eigenaar van de digitale portemonnee. Als je te weinig punten heb mag je geen gebruik maken van de trein, bus, vliegtuig. Ook kunnen ze het digitale geld een bepaalde houdbaarheid datum geven. In China zijn ze het al een tijdje aan het testen. Honderd duizenden mensen zijn rechteloos. In Nederland is ook al proefgedraaid zijn met alle maatregelen die je kan nemen om de volkswoede in toom te houden. Het samenscholingsverbod, bezoekverbod, het contactverbod, avondklok en quarantaines  blijkt effectief te werken. Op dit moment wordt er geëxperimenteerd met de bevolking.  Wetenschappers, intellectuelen, journalisten, medici en verontruste burgers die kritiek hebben worden monddood gemaakt. In samenwerking met Tech bedrijven zijn al miljoenen berichten van het internet verwijderd.

De centrale banken zijn ook al jaren bezig om goud op te kopen die gaat dienen als 

hun levensverzekering voor het geval dat de bevolking wakker wordt. Hier wil ik mijn verhaal afronden.

Ik roep op om weer vorm te geven lokale onafhankelijke economieën. Onafhankelijke journalistieke platforms en kranten. Solidariteit! De mensheid kan dit angstaanjagende scenario nog tegenhouden.  

Dit was mijn bijdrage aan de uitwisseling van ideeën en gedachten voor vanavond.

Ik dank jullie voor jullie tomeloze aandacht. Diep respect! En dit is geen grap! Deze materie is taai en verborgen. De financiële wereld is een gesloten wereld. Dissidenten worden onmiddellijk geïsoleerd en ontslagen. Of erger kapot gemaakt.

Laten we deze wereld in het licht zetten. Fijne avond allemaal!

Chris krijgt een staande ovatie. Om de avond af te sluiten nemen we elkaars hand . Er hangt een warme krachtige gloed in de ruimte.

Ikai en Alexander schudden nog wat handen op weg naar de uitgang. “Zullen we nog wat gaan drinken in de Prins?” “Ja , leuk, dan kunnen we nog wat praten ”, zegt Alexander.

Beide lopen in stilte langs de gracht. Het lichtschijnsel en de vele fietsen markeren de locatie van de kroeg . Het geluid van stemmen zwelt aan als ze dichter bij de deur komen. Lady sings the blues klinkt door de speakers.

Elly die achter de tap druk bezig is biertjes te tappen zwaait met haar spatel naar hen terwijl ze ritmisch op de muziek beweegt. In de hoek van het café wordt een verjaardag gevierd. Het feestvarken is juist bezig om een cadeautje uit te pakken. Hilarisch zwaait ze een minuscuul slipje waarop staat, ‘alleen

als ik het wil’, in het rond. Het gezelschap

aan de tafel barst in lachen uit.

Als een lap dancer begint ze rond haar

vriend te cirkelen. Aan de tap zitten de stamgasten.

Het is een bont gezelschap.

Koperen naambordjes van hun voorgangers markeren

deze plekken aan de tap. Manke Arie en Rooie Appie zijn in gesprek met een paar

Spaanse toeristen. Steenkool Engels is de voertaal. Carlein, het levende kunstwerk van Amsterdam en bekende travestiet in het uitgaansleven staat te praten met Joris die bij het parool werkt. “Zullen we het rustigste tafeltje daar in de hoek nemen. Dan kunnen we nog even kletsen”, zegt Ikai. Alexander knikt. “Bestel voor mij maar het gewone recept”, zegt hij

"Twee witte bier graag, Ellie".

Een zwoele stem fluistert in zijn oor , “Dag lieve schat” en tegelijkertijd tijd voelt hij een hand op zijn kont. Carlein is achter hem komen te staan.

“Je ziet er weer geweldig uit”, zegt Ikai.

Haar dik beschilderde rode lippen kussen de lucht naast zijn wang.

“Kom je even bij ons zitten Ikai?” “ Andere keer lieve schat. Ik ben hier met een vriend die ik lang niet gezien heb. Dag Arie! Heey Appie!” Als ik naar hun glazen wijs begint Elly hun glazen te vullen met Bokbier.

Met de biertjes op zijn blad manoeuvreert Ikai tussen de tafeltjes door en parkeert de koel beslagen glazen op de doorleefde tafel. Samen toosten ze op hun weerzien, zichtbaar genietend van het gerstenat.

“Op je college van dit jaar. Je bent ook dit jaar ongetwijfeld weer de befaamde luis in de pels van de universiteit', zegt Alexander lachend.

Hoe ben jij eigenlijk in dat academische wespennest beland? Je bent niet bepaald prototype van een professor”, “Vind je mij geen pennenlikker en pragmaticus?”, grinnikt Ikai. Het mysterie dat 'leven' heet, stuurt je een kant op. Van vrije wil is op een bepaald niveau geen sprake. Alles hangt van toevalligheden aan elkaar.

In zijn jeugdige overmoed had Ikai de zogenaamde welzijns- regenten bevochten en zich verzet tegen hun arrogante machtscultuur . Een cultuur waar het altijd ging om geld en gebrek aan ethiek.

In kinderhuizen waar hij werkzaam was ontdekte hij dat er kinderen bij verwijzende instanties werden geronseld als teveel bedden leegstonden. De financiële begroting was leidend voor deze mensen. Kinderen en gezinnen werden dossiers.

In opvang crises centrum waar hij werkte gebeurde precies hetzelfde. “In dit bestuur zaten nota bene vertegenwoordigers uit het hele hulpverleningscircuit”, zegt Ikai.

Collega´s van hem werden bang voor hun baan en lieten zich manipuleren om mensen op te nemen die het opvangcentrum geen adequate hulp kon bieden . Opeens liepen er mensen met spuiten in hun achterzak tussen jongeren die in een crisissituatie verkeerden. Verslaafden die door hen naar de detox begeleid hadden moeten worden werden gebruikt om de begroting rond te krijgen. “De harde wereld van de zachte sector heeft sindsdien mijn belangstelling.

Uiteindelijk resulteren al deze ervaringen in de hoop, een nieuwe generatie kritische geestelijk hulpverleners met ethisch besef op te leiden”.

“Daar klinken we op”. En de glazen raakten elkaar.

“En op jouw Alexander ! Je inspireert velen met je werk en brengt in de meest alledaagse situaties het mysterie tot leven. Zelf een centraal verwarmingssysteem kun jij tot leven brengen, waarvan het vuur leidde tot diepe gedachten over onze ziel”. Ikai ziet voor zijn geestesoog nog een compleet werkend verwarmingssysteem in de lucht hangen, in een kerkje. Deze installatie was, als het ware ontdaan van de muren, door Alexander vanuit een oud huis geïmplanteerd in een Kerkgebouw. De complete installatie hing brandend in het luchtledige aan onzichtbare staaldraden als een kroonluchter. De vlammen waren zichtbaar door de glazen ramen in de moederhaard en radiatoren verspreiden een warmte die het kerkje in de wintermaanden nog niet eerder had ervaren. “Het was een prachtige metafoor en velen zullen het nooit vergeten”, zegt Ikai . “Van zoveel warme en lovende woorden wordt ik stil”, zegt Alexander”. De keerzijde is dat zijn relatie ontplofte bij dit project.

“Soms is het moeilijk om het midden te houden”, zegt hij. Lichamelijk en financieel was het zwaar. ‘ That´s life’. Toppen en diepe dalen. Mijn nieuwe liefde is Miki”, zegt Alexander met een zachte blik. Hij verteld blij dat hij haar vorig jaar heeft ontmoet in Londen bij een expositie. Zij zijn beide geïnspireerd door de DADA beweging uit de jaren 20 en hebben zich verenigd in een collectief. Alledaagse voorwerpen worden door ons in een andere context gebruikt. Behalve dat ze het intellect uitdagen willen ze ook emoties oproepen. “Miki denkt in vormen”, zegt Alexander. “Haar inspiratiebronnen zijn spiraal en honingraat configuraties die we in onze wereld overal tegenkomen.

Ze is nu in Amsterdam en slaapt vannacht bij mij”, zegt hij met grote smile. Alexander woont tijdelijk antikraak in een enorm gebouw samen met een groep kunstenaars aan de rand van de stad. Miki woont in Berlijn in een kraakpand.

Zij komt uit Japan en heeft een studie beurs. “Ik ben blij dat er zo’n belangrijk iemand in je leven is”, zegt Ikai

Hoe ben jij ertoe gekomen om High tech projecties als medium te kiezen bij je laatste projecten?, vraagt hij. “Ik ben lang geleden geïnspireerd door een voorstelling die ik zag op het Oeral op Terschelling”, zegt Alexander. Deze voorstelling begon na zonsondergang. Wilde galopperende paarden werden tot leven gewekt door een super acht projector die onwillekeurig ronddraaide. Alleen de reflectie op stukjes wit doek, die op verschillende plekken tussen de bomen waren opgehangen, maakte deze paarden zichtbaar. De voorstelling was magisch en tegelijkertijd een prachtige metafoor voor onze eigen projectie op onze omgeving.

Iedereen is uiteindelijk een projector en heeft zijn omgeving nodig om zichzelf te leren kennen. Ik hoop dat ook mijn werk mensen inspireert tot nieuwe concepten” , zegt Alexander bevlogen.

“Daar twijfel ik niet aan. Nog even een biertje halen bij Ellie. Wil jij nog een witte. Ja , lekker. Dan ik ik even pissen” en met rasse schreden spoed Alexander zich naar het toilet. Luidruchtig komt een groepje jongeren binnen. Eén jongen heeft het hoogste woord en is bezig iemand af te zeiken. Rooie Appie , twee meter lang en net zo breed , draait zich verstoort om op zijn kruk. “Grappig, Appie hoeft niets meer te zeggen”, denkt Ikai. Alleen al door zijn oogopslag bindt de jongen gelijk in.

Eén blijft staan om de drankjes te bestellen de rest schuifelt naar een tafeltje. Ikai krijgt twee bier aangereikt van Ellie met een dikke knipoog. Zij is een observator met een scherp inzicht. Assertief en doeltreffend. De perfecte barkeeper en gastvrouw.

De stamgasten gaan voor haar door het vuur. Ook Alexander zit glimlachend in zijn stoel terwijl hij de kroegtaferelen aan zijn oog voorbij laat gaan. “Rooie Appie is een mooi personage voor een film. Ik zou hem direct casten.” ”

“Ja, er lopen genoeg interessante personages rond op deze aardkloot. Morgenavond heb ik een afspraak met zo´n iemand. En ze is nog bloedmooi ook”, zegt Ikai met een grijns. “Daar drinken we op”, zegt Alexander . En zij heffen de glazen “Dat brengt mij gelijk op een probleem”. Ikai pakt zijn mobiel en trekt de batterij eruit. “Ik wordt afgeluisterd’. Zegt hij zacht.

“Ook deze telefoon zal niet meer veilig zijn. Ik heb hulp nodig. Op mijn boot is vandaag afluister apparatuur geplaatst. Ik snap dat het een beetje paranoïde klinkt maar het heeft te maken met het werk van Rudolf. Via mij en Deb proberen ze Rudolf te traceren.

Hij heeft zijn neus naar de smaak van sommige lieden te ver in hun schimmige praktijken gestoken. Het gaat om een grote zwendel binnen de financiële wereld. Deze lui gaan over lijken. Deb komt morgen maar ik kan haar niet inlichten via de normale kanalen. Ook zij wordt afgeluisterd”. “Het lijkt wel een slechte film”, zegt Alexander verschrikt. “Zou jij morgen voor mij twee prepay telefoons met beltegoed kunnen aanschaffen. En een aantal werpmessen met houders die ik op mijn lichaam kan bevestigen. Deze lui deinzen niet terug voor moord. En ik ben geen Gandhi”! “Is goed”! Knikt Alexander.

“Wil je er een naar Deb brengen op de oude Zijds Voorburgwal ? Dit is het adres.” “Morgenmiddag ga ik bij haar langs”.

“Voordat je iets zegt wil ik dat je haar ,op een briefje duidelijk maakt, dat haar telefoon wordt afgeluisterd , en dat ze de batterij uit haar telefoon moet halen voor ze reageert.

Ze mogen niet weten dat we andere communicatie middelen hebben.

Dat is duidelijk Ikai!

Ik voel mij gelijk mister Q die James Bond voorzag van allerlei snufjes“. “Kun je het pakje morgen middag bij de Universiteit aan Danny afgeven? Dan pik ik het op als ik klaar ben met het college. Om niemand in gevaar te brengen mag je hier beslist niet met niemand over praten. Deze mensen mag je nooit onderschatten. Zal ik je al geld geven”? ”Dat komt later. Wat een verhaal”! “Dank je wel Alexander. Ik voel mij een stuk lichter. Voor mij is het de hoogste tijd om op te stappen. Ik moet nog mail beantwoorden". Bij het weggaan zeggen ze de stamgasten gedag. Na een stevige omhelzing gaan ze beide een kant op. Alexander loopt richting Westerkerk. Bij de Dam pakt hij een tram. Op de Prinsengracht , waar Ikai loopt, is het nachtelijk stil. Er zijn plekken in Amsterdam waar het normaal nooit stil wordt. Hier en daar komt de geur van verbrand hout uit de schoorstenen van de woonschepen. De flikkerende kaarsjes voor de ramen zorgen voor een gezellig en warm schouwspel. In de verte komt hem een man tegemoet die zich wat onzeker en soms slingerend voortbeweegt. Die heeft vast te diep in het glaasje gekeken. Hij zingt, bij ons in de Jordaan, van je hela hola en maakt een diepe buiging in het voorbijgaan. “Iemand met een vrolijke dronk”, denkt Ikai vermaakt.

Aan de overkant valt het maanlicht op de ankerlier van zijn schip..

“Wat is het toch een mooie schip, denkt Ikai. Een plaatje, zoals hij daar ligt te dobberen. Ik zal het schip binnen kort weer versieren met kleine subtiele lampjes. Dat geeft een sprookjesachtig licht op het water.

Miep zit in haar luie stoel voor het raam TV te kijken. Het witte licht van haar enorme televisie geeft een buitenaardse flikkering .

“Morgen ga ik even bij haar langs”. Als Ikai de deur van de boot opent komt de warmte hem tegemoet. De kachel staat nog lekker te snorren. Met een plof beland hij op bank en schenkt een bodempje whisky in zijn glas. “Humm. Wat een hemelse smaak”.

 

Na het starten van de CD van Cocorosie drukt hij op een hendel om de verborgen laptop te voorschijn te toveren. Misschien moet ik deze de komende tijd maar bij mij houden.

Mijn inbox is weer volgelopen. Terwijl de muziek de ruimte verovert met zoete klanken begint Ikai e-mails te beantwoorden.


Deb

Een paar kilometer van hem vandaan zit Deb aan haar bureau een sollicitatie mail te lezen . De Tantra therapeut heeft ze er vorige week uit gegooid. “Ik wil geen mannenmeer op die post”, denkt ze.

Vrouwelijke cliënten hebben de neiging om verliefd te worden op hun leraar en begeleider. Die kerels staan zelden sterk genoeg in hun schoenen om nee te zeggen.

Hier heb ik een mail van Sandra. Het is een heel verhaal.

Ze is seksuologe en heeft een Tantra opleiding gevolg in Duitsland. Uiteindelijk heeft ze hier haar eigen draai aangegeven en zich gespecialiseerd in het begeleiden van koppels. Ze schrijft in haar mail dat ze gebruik maakt van verschillende technieken om de intimiteit tussen partners te stimuleren. 'Dat alles om een innerlijke dans op te wekken die zich afspeelt tussen twee polariteiten. Een dans die de deur openzet naar een langdurige extase van lichaam en geest. De seksuele energie wordt hierdoor op een hoger meditatief niveau gebracht En de partners leren hun orgastische staat zo lang mogelijk vast te houden zonder orgasme'. 'Klinkt, goed!', denkt Deb. Sandra maakt duidelijk dat ze gebruik maakt van eeuwen oude kennis van de meridianen en Chakra´s.

Zij schrijft dat ze uit gaat van drie seksuele orgasmen, één vanuit de genitaliën, en een volledige lichaams- orgasme en een brein gerelateerde orgasme gecenterd in de pijnappelklier.

De pijnappelklier wordt onder andere gezien als een doorgang naar meditatie en innerlijke ruimte. Seksuele ervaringen worden daardoor ervaren vanuit een spirituele dimensie. 'Deze therapeut wil ik voor mijn centrum. Morgen bekijk ik mijn agenda en nodig haar uit voor een gesprek.

Ooooh ,wat ben ik moe! Vandaag heb ik regelmatig aan Ikai gedacht.

Ik lijk wel een puber'. Haar vingers gaan over de emotie icoontjes.

Dan gedraag ik mij maar als een puber! Met een druk op de toetsen prijkt er een groot bonzend hart op het scherm. Tijd om te douchen en naar bed te gaan”.

Als de computer nog bezig is af te sluiten staat Deb al in de badkamer.

 

Een nieuwe dag

Ikai wordt gewekt door het achteruitrijsignaal van een veegwagen . Terwijl het geluid zich langzaam verwijderd komt hij bij zijn positieven. Een echo van zijn droom galmt na . “Je was al onsterfelijk voor je geboren werd en je zult onsterfelijk zijn, als je lichaam allang verdwenen is”. Hij schudt zijn hoofd.

Een symfonie van tegen elkaar botsend ijzer galmt over de gracht. De opbouw van de Noordermarkt is begonnen. Marktlieden brommen als Tibetaanse monniken op de achtergrond. Uiteindelijk is alles is muziek, denkt Ikai verwonderd. De stiltes tussen de tonen vormen samen een symfonie. Ook geluid en stilte kunnen niet zonder elkaar bestaan. In de verte klinkt het klokkenspel van de Westertoren.

“Tijd om er uit te gaan”, denkt hij met een zucht. Al snel schuift hij met een bak cappuccino in de hand achter zijn laptop om vragen van zijn studenten te beantwoorden.

Een klop op de deur trekt Ikai uit zijn beeldscherm. De deur gaat al open.

Miep heeft een sleutel. “De zuurdesem was op . Ik heb een tarwe rijst broodje voor je meegenomen. Dan heb je wat te kanen”, roept ze.

“Lekker! Dank je wel!”, zegt Ikai terwijl hij zich uitrekt. “Kom je straks een bakkie doen? Arie is het al aan het zetten”. “Ja, lekker Miep. Ik loop gelijk met je mee. Tijd voor een pauze. Over twee uur moet ik op de universiteit zijn.”

Terwijl hij zich uitrekt klapt hij zijn laptop dicht en laat hem in een tas zakken. Zijn telefoon gooit hij in een la. “Schrik niet van manke Arie!, zegt Miep. Hij ziet er belabberd uit. Z'n frontje is naar de gallemiese.  Gisteravond is ie op zijn snuffer gevallen.

De keilebak! Maar hij is niet zielig hoor. Het blijft een geinponem.

Z'n bakkes staat niet stil. Stille Annie heeft hem opgeraapt. De schat!”

Als ze naar buiten lopen horen ze Arie al hard praten. Hij is een beetje doof.

Stille Annie zit naar hem te luisteren.

Annie heeft het aura van een waarzegster met haar lange zwarte haar.

Ze heeft zigeuner bloed en legt tarotkaarten en is een kei in strologie.. Een bijzonder mens.

“Arie”, roept Miep bij het binnenkomen. “Waar blijft de koffie!”

“Goede morgen Ikai!”. “Morge, Arie.” “Miep , je hebt niets teveel gezegd!

Wat zie je eruit Arie! Ben je bij de dokter geweest? Je zit keurig in het verband.” ”Annie heeft gouwe handen. Zij heeft mij opgelapt”, grijnst Arie . “Dat ziet er goed uit Annie. Ben je ook verpleegster”.

“Jazeker” zegt Annie , terwijl ze haar sjaal om haar nek slaat. “Als je hart begint te haperen roep je maar. Net voor je binnenkwam zaten we over de Jordaan te praten en Arie vertelde dat zijn vader wat geld verdiende als “porder”. Als ik deze verhalen hoor realiseer ik mij weer hoe snel alles veranderd.

Zijn vader sloeg met een stuk knuppel op deuren en trappen om mensen te wekken. Een keer in de maand ging hij langs zijn klanten om een paar centen te incasseren”.

“Ga jij maar vertellen Arie. Ik zorg wel voor een bakkie”, zegt Miep lachend.

“Ja , ik zie hem nog zo voor me met zijn Talhout”, zegt Arie .

“Het was nog bijna nacht als hij met zijn lantaarntje en knuppel de deur uit ging. Weer of geen weer. Hij begon bij een hoerenkast bij ons om de hoek.

Sommige gasten probeerden mijn vader te besodemieteren door zich schuil te houden als hij langs kwam voor zijn 7 centen salaris per maand.

Dan waren ze de klos. Het was geen kleine jongen en erg goed met de knuppel.

Luitjes die in een armetierige behuizing woonden rekende hij wat minder.

Het porder schap ging over van vader op zoon.

Mijn overgrootvader was ook porder. Mijn vader deed van alles om zijn koters eten te geven. Zijn jonge heer was veel te actief en mijn moeder een plaatje.

Overdag liep hij voor de paard en wagen uit met een ratel om de bewoners van de Jordaan te waarschuwen. De gemeentelijk vuil ophaal dienst in die tijd”.

“Hoe oud ben je Arie”?

“89 jaar” , zegt Arie trots.

“Ongelofelijk Arie. Hoe doe je dat?”

“Genieten van het leven , Ikai! Tot de laatste druppel” Miep zet een blad met dampende kopjes koffie op tafel met heerlijk jodenkoeken. “Dat waren andere tijden” zegt, Miep. “Mijn opa moest op 8 jarige leeftijd al schuiten lossen in de haven. Later werd hij ijsco man in de zomer en kolenboer in de winter. Ik zie de kar nog zo voor mij. Een prachtig beschilderde handkar met twee grote koperen deksels erop. Als hij door de Jordaan liep met zijn bel renden de kinderen naar huis om een een paar centen los te krijgen voor zo'n heerlijk ijsje.

En in de winters bracht hij steenkolen voor de kachel rond met zijn handkar.

Alles ging op de pof want de mensen hadden geen cent te makken.

Hij was nooit naar school geweest maar had de hele boekhouding in zijn hoofd”. “En jij Annie? Waar ben jij opgegroeid”? , vraagt Ikai “ “Overal en nergens . Mijn ouders waren acrobaten bij een reizend gezelschap. Toen ik 12 was zijn mijn ouders gescheiden. Ik ben met mijn moeder in Amsterdam blijven wonen. Eerst op een kamp en later in een huis. Mijn vader heb ik nooit meer gezien. Er is geen familie. Mijn roots liggen in Roemenië. Het Roma bloed stroomt door mijn aderen”. “Wij zijn je familie”, zegt Arie. En hij pakt haar hand. Ikai's oog valt op een papier op tafel met astrologische tekens. "Ben je Aries toekomst aan het voorspellen Annie?". "Nee niet alleen voor Arie. Dit gaat ons allen aan. Het heeft alles te maken met de  conjunctie die Jupiter , Saturnus en Pluto vormen". "Wat betekent dat vraagt Ikai?".  "Dat betekent dat ze Ten opzichte van de aarde op een lijn staan. Dit komt 7 x in de 1000 jaar voor. Jupiter staat voor expansie en Pluto vertegenwoordigt de rottigheid die naar buiten komt. Het schandaal de fraude wordt zichtbaar voor iedereen die het wil zien.

Ik zie dat Pluto gaat de laatste 10 graden van de steenbok ingaat. Dit is het gebied van de dictator. Het vertegenwoordigt de macht die zich wil doen gelden. machtsgreep, Strijdt tussen burger overheid en het is het domein van de tunnelvisie.

Saturnus en Pluto in deze conjunctie maken de mens veel gevoeliger voor angst. Vervalt En daarmee de roep om maatregelen en bescherming van een leidersfiguur.


Jupiter in Waterman zal het perspectief van de mens veranderen. Wat bezit ik uit het Vissen tijdperk maakt plaats voor “met wie heb ik contact”.

Uranus die door stier loopt maakt de thematiek van economische instabiliteit zichtbaar."

"Wauw. Ik denk dat je spijker op zijn kop slaat. Goh........

Op dat moment beginnen de klokken van de Westertoren te slaan.

Ikai schrikt op uit zijn gedachten. Dat is interessant Annie. Jammer dat ik weg moet. Mijn college begint zo. Kan ik een fiets van je lenen, Miep?  Mijn fiets is gisteren gestolen. Ik moet over een half uur op de universiteit zijn”.

“Neem de fiets van Karel maar. Hij staat op het dek”.

“Dank”! “Fijne dag allemaal”! “Beterschap, Arie”! Dag , Annie! Tot ziens!

 

Universiteit

Binnen een paar minuten is Ikai op weg naar de college zaal.

Al bellend zet hij de vaart erin. Het is al tegen tweeën als Ikai op de universiteit aankomt. Buiten adem stapt hij binnen. Hij heeft nog tien minuten om af te koelen. Het rad draait!

Op het moment dat het rustig begint te worden in de college zaal loopt hij naar de lessenaar. “Soms voel ik mij een soort dominee”, denkt hij spottend. “Voor in mijn mond ligt, 'Geachte goede gemeente', ik ben blij dat jullie in zo’n grote getale tot mij zijn gekomen” . Bijtijds slikt hij het in .

Op zijn gezicht verschijnt een plechtige uitdrukking met een lach. “

 

Welkom allemaal! Fijn dat jullie er zijn . Eerst gaan wij het hebben  over de wereld van de polariteit

Zodra wij als mens, rond ons derde jaar de wereld van de polariteit betreden geven we eenheid op . Op dat moment wordt het Ik en de wereld.

Wij scheppen hiermee ook de illusie dat we alleen zijn.

Het doorlopen van deze wereld van tegenstellingen kun je zien als een natuurlijk proces om inzicht te krijgen in ons wezen.

Wij leren ons wezen kennen door ervaringen in de buitenwereld.

Datgene van onszelf wat niet past bij een ontwikkelend zelfbeeld wordt door ons afgewezen en beland in de schaduw. De omgeving speelt hierbij altijd een cruciale rol.

Deze omgeving kan actief, bepaald gedrag en gedachten afwijzen of indirect door cultuuroverdracht. Ervaringen, die het zich ontwikkelend kind niet kan dragen, worden door het kind zelf direct naar de schaduw verbannen. Een Koel en vrieskast is een goede metafoor voor de schaduw.

Sommige zaken worden gekoeld en ander diep bevroren.

De bevroren ervaringen blijven precies zoals ze zijn. Alleen onbewust.

De ervaring is bevroren in onwetendheid maar niet verdwenen. De oplossing hiervan wordt verschoven naar volwassenheid. Zelf herkenning als proces, wordt mogelijk omdat wij ons vermogen om te projecteren als gereedschap gebruiken. Vanuit ons innerlijk beschrijven we de wereld om ons heen . Wij verplaatsen dat binnen ons leeft tijdelijk naar de buitenwereld. De scheiding is een feit.

Problemen ontstaan als de mens vergeet zijn projecties terug te nemen.

De projectie op de buitenwereld was slechts een hulpmiddel om onszelf te leren kennen. Vanaf dat moment verplaatst de zoektocht naar eenheid, geluk en verbinding zich naar de buitenwereld. Meer geld, aanzien, meer vrienden en een betere baan. Door onze projecties in de buitenwereld ontvouwd zich een film, waarin wij de hoofdrol spelen. Met deze stappen in de polariteit, in de wereld van tegenstellingen, ontstaat ook duisternis. Alleen al het kijken naar de inhouden van de schaduw is voldoende om het onbewuste bewust te maken. Licht transformeert duisternis onmiddellijk in licht.

Dezelfde wetmatigheid gaat ook op voor ons bewustzijn.

Is dit duidelijk voor iedereen”?

Er wordt geknikt . Afwachtend kijkt iedereen naar de projecties op het scherm. “Polariteiten , ontpoppen zich dus als alleen maar als twee aspecten van een en de zelfde werkelijkheid, die wij slechts na elkaar kunnen zien.

En zo hangt het af van het standpunt dat wij innemen, welke kant van de medaille wij telkens te zien krijgen. Polariteiten lijken dus slechts voor de oppervlakkige waarnemer tegenstellingen te zijn, die elkaar over en weer uitsluiten. Bij nadere beschouwing blijkt dat de polariteiten samen een eenheid vormen en in hun bestaan van elkaar afhankelijk zijn.

Omdat wij de polariteit van beide aspecten van een eenheid niet tegelijkertijd kunnen beschouwen worden wij gedwongen het na elkaar waar te nemen. Waardoor fenomenen als ritme en tijd ontstaan.

Omgekeerd wanneer een polair bewustzijn eenheid wil beschrijven kan dat slechts met behulp van de paradox. Het is wel en niet.

Wanneer wij met dit begrip van de eenheid nog eens het gebied van de hemisferen beschouwen, dan wordt het duidelijk dat ons uiteindelijke doel, overwinning van de polariteit en het hervinden van eenheid, op dit gebied samengaat met de wisselende dominantie van de beide hersenhelften.

Ook op het niveau van de hersenen moet het na-elkaar veranderen in tegelijkertijd. Het gelijktijdig beschikken over de mogelijkheden van de beide hersenhelften zou dan het lichamelijk correlaat van de verlichting zijn. Jullie snappen dat de mens niet van ziekte bevrijd kan worden omdat gezondheid het ziek zijn als tegenpool nodig heeft.

Zoals ik in het vorige college naar voren heb gebracht leven alle afgewezen polen vanaf het moment van de afwijzing, in de schaduw van ons bewustzijn verder.

De schaduw is het grootste gevaar van de mens, zonder haar te kennen en van haar bestaan op de hoogte te zijn is zij een sluipmoordenaar als ze niet wordt ontmaskert.

Het onbewuste neemt in omvang toe tijdens de weg naar volwassenheid. Gevoelens die je in je eigen lichaam of in emoties niet wilt erkennen of accepteren, vechten terug wanneer je de strijd ermee aangaat.

Het gevecht begint er immers mee dat de je, die delen van jezelf, die in pijn zijn, verwenst en afwijst.

Het IK, bestaande uit de geaccepteerde polen , blaast zichzelf steeds meer op en verstaat de kunst, in telkens nieuwe en nobeler vermommingen, de mens te dwingen hem te dienen .

Dit is het overlevingsmechanisme .

 

Herkent iedereen dit mechanisme”?

“Betekent dit dat alle energie gebruikt wordt om een onwenselijke en ziekmakende toestand in stand te houden?”. Klinkt het van de derde rij.

“Ja , dat is precies wat er gebeurt” , zegt Ikai.

“Deze Façade moet ten koste van alle levensenergie in stand gehouden worden. In het slechtste geval voelt het als een kwestie van overleven.

Het IK , de geconstrueerde persona, leeft van de afgrenzing en is bang voor overgave, voor de liefde en voor de eenwording. Zij beslist en verwerkelijkt een pool en schuift de ontstane schaduw af, op het buiten, het jij, de omringende wereld in.

De ziekte compenseert al deze eenzijdigheid, doordat zij de mens in dezelfde mate waarin hij eenzijdig van het midden afwijkt, door symptomen terug dringt naar de tegenovergestelde zijde.

Laat deze informatie even tot jullie doordringen.

Gebruik hierbij beide hersenhelften.

 

Door het gebruik van de beide hersenhelften en beleven van de polariteit is het voor de mens vanzelfsprekend geworden alle ontwikkelingen die hij kan waarnemen, causaal te interpreteren .

De relativiteit theorie toont aan dat ook tijd een kromming heeft en altijd een cirkel wordt. Wanneer wij deze wetenschap overbrengen naar een tijd as, dan zien we dat beide richtingen verleden en toekomst samenkomen. Bij mensen die lange tijd onder de grond verblijven verdwijnt elk tijdsbesef. Het beleven van tijd is voor ons altijd met een gebeurtenis verbonden – dat kan een beweging of een herinnering zijn.


Het wordt duidelijk dat ook de causaliteit slechts een subjectieve beschouwingswijze van de mens is daardoor bestaat er geen geldige reden meer om de wereld causaal te interpreteren. Synchroniciteit bestaat wel.

De vraag die oplossing kan brengen in dit probleem, moet ook niet luiden goed of fout. Maar geschikt of ongeschikt.

De mens kan nooit meer waarnemen dan dat betrekkingen, tegelijkertijd plaatsvinden. Zulke waarnemingen zeggen slechts dat twee manifestaties, tijdelijk synchroon optreden, en dat er tussen hen een correlatie bestaat.


 

Iedere manifestatie wordt door het verleden en toekomst bepaald.

Achter een symptoom staat een bedoeling, een inhoud, die nu aanwezige mogelijkheden benut, om zich te kunnen verwerkelijken. Daarom kan een ziekte alle willekeurige oorzaken als oorzaak inschakelen.

Er zijn altijd functionele omstandigheden te vinden maar evenzo is er altijd een inhoudelijke betekenis. De mens bezit een van de tijd onafhankelijk blauwdruk, dat in de loop van de tijd door hem moet worden verwerkelijkt, en bewust gemaakt.

Dit innerlijk patroon, noemt men 'het Zelf.'

De levensweg van de mens is de weg naar dit 'Zelf', dat een symbool van volledigheid is. De mens heeft tijd nodig om deze volledigheid te vinden maar ze is vanaf het begin aanwezig. Daarin ligt de illusie van de tijd.

De mens heeft tijd nodig om te vinden , wat hij altijd al is.

Evolutie is het natrekken van een altijd 'tijdloos' bestaand patroon.

 

Om de betekenis van een symptoom te kunnen begrijpen heeft men beslist niet het begrip van tijd of verleden nodig.

De uiterlijke omstandigheden maken een mens niet ziek, maar de mens benut alle mogelijkheden, om deze in dienst te stellen van zijn ziekte.

Welke fysiologische, morfologische, chemische, of andere causale samenhangen voor de verwerkelijking van het symptoom werden gebruikt, is voor de beoordeling van de betekenis niet relevant.

Als het gaat om het kennen van inhouden, is alleen maar belangrijk dat iets is en hoe iets is en niet, waarom iets is.

Bewustwording verkrijgen we via de zintuigen.

Het zijn de ramen voor onze ziel waardoor wij naar buiten kijken om uiteindelijk onszelf te zien. Deze zintuigen zijn de ogen, de tong, de oren en de geest.

Iedere zintuiglijke waarneming die wij wij doen is terug te brengen tot informatie, die door verandering van de beweging en frequentie van deeltjes tot stand komt.

Er zijn in feite helemaal geen echte objecten in de wereld, alleen vibraties van energie en relaties. Wij kunnen deze deeltjes zelf niet waarnemen zonder geavanceerde apparatuur .

Wel hun versnelling door b.v warmte waardoor een verandering door onze zintuigen te detecteren is. Ons instrumentarium van waarneming , “de zintuigen”, bepalen het beeld . En is daarmee een verschijningsvorm die door onze hersenen wordt gefabriceerd.


Omdat ook wij uit dezelfde deeltjes bestaan is op dit niveau van beschouwing, de grens tussen “ïk” en ”niet ik”, tussen “buiten” en “binnen” niet meer te vinden.

Als de mens dit vergeet en geloofd in de zelfstandigheid van zijn projectie verzuimd hij de projectie terug te nemen.

Waarneming betekent letterlijk, kennis nemen van de waarheid.

Dat kan alleen maar gebeuren door in alles wat men waarneemt zichzelf te herkennen.

De mens kan in dit universum nooit meer doen dan leren zien. Hij kan alleen vinden, nooit uitvinden. Alle gedachten en ideeën zijn potentieel altijd aanwezig . Alleen heeft de mens de tijd nodig om deze te integreren. Echte ontwikkeling en bewustwording berust op verandering van zienswijze. Dit is een geweldige puzzel die nooit af komt.

Volmaaktheid

Als we ons eenmaal neerleggen bij het feit dat we altijd blijven werken aan het repareren van onze eigen ziel en aan die van anderen om ons heen, krijgen we een nieuw besef van de volmaaktheid van ieder moment.

Het leerproces en het daaruit volgend gedrag komt voort uit de samenwerking van miljarden neuronen. Het begrijpen van menselijke waarneming en gedrag komt dus neer op het interpreteren van de orde die door dit zelf organiserend proces gecreëerd wordt”.

Linker en rechter hersenhelft

Als Ikai de zaal inkijkt ziet hij hier en daar lichte paniek in de ogen op de eerste rij. “Neem jullie tijd om deze processen te begrijpen .

Voor begrip voor deze materie heb je beide hersenhelften nodig .

De linker hersenhelft gebruikt logica, richt op details, laat de feiten spreken, maakt gebruik van woorden en taal, nu en verleden, exacte vakken, analyse, volgorde, praktisch, zoekend naar zekerheid.

De rechter hersenhelft gebruikt gevoel, richt zich op het grote geheel, laat de verbeelding spreken, kan zich uitdrukken in symbolen en beelden, nu en de toekomst, Filosofie en religie, synthese, ruimtelijke waarneming, onstuimig en neemt risico.


 

Beide hersenhelften vormen een zelf organiserend organisme.

Het oplossend vermogen van de hersenen komt voort uit de complexe interacties tussen de verschillende hersendelen. Elke gedachten die je hebt maakt deel uit van een heel netwerk van gedachte en overtuigingen en ideeën waar je je hele leven aan hebt gebouwd.

Onze hersenen blokkeren of verhullen die grotere kosmische achtergrond, net zoals het zonlicht elke ochtend sterren blokkeert en aan het zicht onttrekt.

We zien alleen wat het filter in onze hersenen doorlaat.

De linker hersenhelft, het deel dat ons rationele gevoel en het bewustzijn van een scherp omlijnd zelf voortbrengt vormen een barrière voor onze hogere kennis en ervaring.

Onze hersenen vormen de realiteit van onze buitenwereld door de informatie die via onze zintuigen binnenkomt om te vormen tot een beeld. Maar onze waarnemingen zijn slechts een model en niet de werkelijkheid zelf .Met onze rechterhersenhelft kunnen we tot het wezen doordringen van dat wat we waarnemen.

De hersenen produceren zelf geen bewustzijn.

Ze fungeren als een soort filter.

Pijnappelklier en de kleine hersenen van het hart

Het uiteindelijke inzicht zit fysiek in de pijnappelklier en fungeert als brug tussen de beide hersenhelften. De pijnappelklier is belangrijk voor onze biologische klok maar fungeert ook al kosmische antenne. Zender en ontvanger tegelijk. Hij speelt een rol bij paranormale ervaringen en dromen.

Echte gedachten, laten we deze even de supergedachten noemen, zijn deels buiten lichamelijk . Ook het hart doet hieraan mee. Het hart is met duizenden sensoren verbonden met beide hersenhelften. Het hart heeft een eigen geheugen.

Dit is het denken achter het denken dat verantwoordelijk is voor alle zwaarwichtige keuzen die we maken in de wereld. Een denken dat niet afhankelijk is van rechtlijnig logisch redeneren, maar dat bliksemsnel beweegt, verbindingen legt op verschillende niveaus en gedachten samen brengt.

Mensen noemen dit vaak intuïtief reageren. De actie is al gemaakt voor onze hersenen zich ermee gaan bemoeien. Er is zelf al vast gesteld dat dat de hersenen vaak een fractie later de actie opeisen . De hersenen zien zichzelf ten onrechte als de bedenker van de impuls.

Het is tijd voor een korte pauze. Na de pauze ga ik een aantal van de vragen beantwoorden die vanuit de loges gesteld zijn. Over een half uur gaan we weer verder”.

 

Bij het openen van de deur van de docentenkamer komt hem weldadige stilte tegemoet. De stoel bij het raam is zijn lievelingsplekje. “Ik heb alle plekken in die ruimte geprobeerd maar deze voelt het beste. Geen idee waarom”, denkt hij.

Net als hij wil gaan zitten komt Danny met een kopje heerlijk dampende cappuccino binnen. Onder zijn arm heeft hij een pakje. “Goedemorgen Ikai! Dit pakketje werd door een vriend van je bezorgt en deze brief kwam met de postbode.”

Terwijl Ikai de brief opent loopt Danny de deur uit met post voor andere afdelingen.

Op het briefje staat een kort bericht. Geef deze kluis sleutel aan Rudolf SVP. Hierin vind hij vele antwoorden. Op de sleutel staat NS gegraveerd. “Shit!

Dit is van onze dooie 'vermogende bankier'. Snel grijpt hij zijn telefoon. “Danny , heb jij tijd om iets voor mij op te halen bij het Centraal Station ?”

“Ik kan wel even weg”, zegt Danny Na de nodige uitleg zit hij met na paar minuten op zijn fiets op weg naar de stationshal. Op aandringen van Ikai heeft hij een hoodie aangetrokken. De capuchon trekt hij over zijn hoofd. Op zijn fiets houdt hij nonchalant de omgeving in de gaten. “Het is geheimzinnig en spannend. Alsof ik plotseling mee mag doen in een realistische misdaadfilm”, denkt hij.

 

Chico

 

Chico zit op zijn kantoor een stroom aan informatie door te nemen. 'Vluchten kan niet meer met deze informatie systemen', denkt hij met een frons op zijn gezicht. 'Er lijken geen zwakke plekken in dit systeem van gezichtsherkenning te zitten. Het wordt alleen maar steeds beter'. Op de foto die voor hem ligt kijkt Rudolf recht in de camera. De journalist is gespot bij een benzinestation in Gondrin in Frankrijk.

'Door de uitbreiding van het camera netwerk in Europa en nieuwe software gaat het steeds sneller', denkt Chico. Hij is onder de indruk van de technische mogelijkheden en tegelijkertijd benauwd het hem enorm. Het is het zelfde gevoel dat hij had in de TBS inrichting als de camera’s voortdurend rond draaiend op zoek waren naar data. Alles werd geregistreerd en opgeslagen in de cloud. 'Zelfs op het toilet hing zo’n ding', denkt hij met afgrijzen.

In een artikel van het FD had hij gelezen dat China koploper is in burgerspionage. Er zijn 170 miljoen bewakingscamera’s in China. En als het aan de overheid ligt, moeten dat er in 2020 moeten zelfs 570 miljoen zijn. Tegelijkertijd zet China een nationale database op met gegevens van elke burger, zodat iemand binnen 3 seconden herkend kan worden. Met een 5G netwerk zelf binnen een honderdste van een seconde. Spoorwegpolitie op een aantal locaties is al uitgerust met camerabrillen. In veel provincies in China kunnen overtredingen van regels moeiteloos geregistreerd worden met met naam en sofinummer van de overtreder. Soms wordt de overtreder met naam en foto op een billboard geplaatst. 'Het land wordt zo één grote inrichting’, denkt hij cynisch.

 

Met een druk op het toetsenbord mobiliseert hij een medewerker van het Syndicaat in Zuid Frankrijk. Voor Chico dringt de tijd. Zijn opdrachtgevers nemen geen genoegen met falen. 'Ik zal de zoekopdracht uitbreiden naar de laatste dag van het leven van Hendrix , misschien hebben we iets gemist. Die decryptie sleutel kan toch niet zomaar verdwijnen?', denkt hij vertwijfeld. 'De afluister taps bij de prof en zijn vriendin hebben nog geen flintertje bruikbare informatie opgeleverd. Het zou zonde zijn als ik gedwongen wordt dit stel de duimschroeven aan te draaien . Want ik moet toegeven dat ik wel enige sympathie voor de prof voel. En dat is een gekke gewaarwording', denkt hij verwonderd.


 

 

Synchroniciteit

Ikai probeert nog even te mediteren om zijn geest tot rust te brengen. Door de deur hoort hij studenten al naar hun plaats schuifelen. Gedempt klinken de stemmen. Langzaam komt hij weer in zijn rol als docent. Tijd om te beginnen. Als hij de deur open doet wordt het langzaam stil. Terwijl hij zijn notities inziet komen de laatste studenten binnen.

“Bedankt voor jullie inzendingen. Veel vragen gaan over de duiding van de symptomen. Het zal duidelijk zijn dat er geen recepten boek bestaat.

Het gaat over het verlangen van de geest om heel te zijn. De verwijzingen die een symptoom geeft zijn niet meer dan een start punt in zelf onderzoek. Er is dan ook geen sprake van oorzaak en gevolg. Van belang zijn synchroon lopende gebeurtenissen.

Geestelijke onbalans gaat bijna altijd gepaard met lichamelijke symptomen . Dit kan van alles zijn, variërend van huidproblemen, verkoudheden,allergieën tot ongelukken. Alles is informatie.

Nu een aantal van jullie vragen”. 'De eerste vraag is': Waar zou een symptoom, dat zich uit als een ontsteking aan de huid naar kunnen verwijzen?

“Ontstekingen verwijzen in zijn algemeenheid naar conflicten. Deze conflicten kunnen op alle levensgebieden betrekking hebben. Wie zijn bewustzijn niet wil openen voor een conflict, omdat een een hevige emotie te te beleven, zal in plaats daarvan zijn lichaam open moeten stellen stellen voor de verwekkers van ziekte. Conflict vermijding heeft een prijs. De plaats en tijdstip van de ontsteking, en daarmee synchroon lopende gedachten en gebeurtenissen kunnen een licht werpen op welk levensgebied het conflict zich afspeelt.

“Wat wil een allergische reactie uitdrukken?, vraagt een student achterin de zaal.

“De meeste allergenen zijn uitdrukking van vitaliteit: seksualiteit, liefde, vruchtbaarheid, agressie, smerigheid – op al deze gebieden is het leven op zijn vitaalst zichtbaar. Maar juist deze vitaliteit, die zoekt naar een uitdrukking, boezemt de allergische mens grote angst in. Er wordt naar harte lust verdedigd en aangevallen, gestreden en gezegevierd.

Het is bekend hoe nauw agressie altijd is verbonden met angst. Men bestrijdt altijd alleen datgene, waarvoor men angst voelt.

 

Hier heb ik een vraag over een vergrote lever.

Het zijn allemaal interessante vragen omdat ze over ons gaan. Beginnen jullie in te zien dat ons vak gebied te eng is geworden met al zijn specialisaties? De oude sjamanen richten zich op de hele mens. En zij hadden gelijk!

Een zieke lever laat zien, dat een mens te veel van iets opneemt, wat zijn verwerkingscapaciteit te boven gaat. Het laat mateloosheid zien, overtrokken expansiedrang en te hoge idealen. Het vertegenwoordigd het onvermogen en vermogen om onderscheid te maken tussen goed en giftig.

De volgende vraag gaat over de betekenis van kanker.

Om kanker te begrijpen is het heel belangrijk in analogieën te kunnen denken. Een mens maakt deel uit van hiërarchische levensketens. Van klein naar groot zijn dat , cellen , weefsels, organen, organismen, populaties, gemeenschappen, ecosystemen.

In deze hiërarchie, die in beide richtingen nog uitgebreid kan worden is het van belang dat alle delen samenwerken om een gemeenschappelijke hoger doel te dienen.

Wij zijn het geheel. Wij zijn verbonden met alles. Wij zijn alles. Een druppel is de oceaan. De kankercel is dit vergeten en gaat alleen voor de waan van eigen belang. Het verliest het contact met het geheel.

Als eencellig organisme gaat hij weer voor zichzelf beginnen en maakt zich los uit de gemeenschap. Hij wil zich door onbegrensde voortplanting onsterfelijk maken. Om dit te bereiken maakt hij de bestaande gemeenschap ondergeschikt aan zijn eigen belangen en begint door een meedogenloze handelwijze aan de realisatie van zijn vrijheid. Hij verspreid zich in het lichaam, maakt tumoren als steunpunten en parasiteert tot hij erachter komt dat het einde van de mens als gastheer ook zijn einde betekent.

De kanker gaat uiteindelijk ten onder doordat hij zich heeft afgescheiden van het geheel. Hij merkt te laat dat hij van die omgeving afhankelijk blijft. Hem ontbreekt het bewustzijn voor een grotere omvattende eenheid.

De kanker is een uitdrukking van onze tijd en ons collectieve wereldbeeld.

De aarde en de mens worden zonder mededogen exploiteert .

En mensen exploiteren elkaar. De filosofie van onze tijd kent geen ander doel dan niets ontziende groei en 'vooruitgang'.

De mens beleeft in kanker dat wat hij in zijn eigen leven doet.

Wij redeneren allemaal als de kankercel. Hij is onze spiegel.

De kanker hoeft niet overwonnen te worden – hij moet worden begrepen, opdat ook wij onszelf leren begrijpen.

Het doel echter, dat ‘eenheid’ heet, kan slechts worden bereikt door de ‘wedergeboorte in de geest’ en hier gaat altijd een dood vooraf, en deze dood betreft de waan van het Ik.

 

En hiermee wil ik ons college voor vandaag afsluiten.

Stuur je vragen naar mij toe.

En tot een volgend college”. Break a leg.

En hij verdwijnt in de docenten kamer. Met een diepe zucht laat hij zich in een fauteuil zakken en begint het pakje van Mickey uit te pakken.

Geweldig denkt hij, “de telefoons zijn al geactiveerd”.

Met voldoening kijkt hij naar de werpmessen die Alexander heeft uitgezocht.

Als hij ze in de hand neemt voelt hij balans. “ik zal ze hier maar niet uit proberen”, grijnst Ikai .”Het zou heiligschennis zijn dit prachtige interieur te doorboren”.

Hij weet dat hij met een goed uit gebalanceerd werpmes een vlieg kan raken op enkele meter afstand. Met riempjes bevestig hij de messen op zijn kuit en middel . Ze zijn nu onzichtbaar voor het blote oog.

Plotseling licht het scherm van een telefoon op gevolgd door de begin tune van de zevende symfonie van Beethoven. Een grapje van Alexander.

“Hoi Deb, wat goed dat je op dit moment belt. Ik ben net klaar met het college.” “Alexander heeft mij alles verteld”,zegt Deb geschrokken.

“Ik heb al zijn instructies opgevolgd”.

“Goed , ik wil hier nog aan toevoegen dat we op onregelmatige tijden de batterij uit onze telefoon moeten trekken. Ze mogen beslist geen patroon ontdekken anders hebben ze ons door”.

“Wordt ik thuis ook afgeluisterd?”

“Ja, het zit verstopt in het pakje dat gebracht werd door die zogenaamde piccolo”.

“Ik moet je nog iets zorgelijke vertellen Deb. Tot nu toe waren wij er zijdelings bij betrokken door onze vriendschap met Rudolf.

Het lot heeft mij er nu middenin getrokken. De informant heeft mij voor zijn dood de decryptie sleutel, waar ze naar op zoek zijn toegestuurd. Danny is hem nu aan het ophalen. Het is de bedoeling dat ik hem aan Rudolf geef.

Degenen die in onze nek hijgen zullen niet rusten voor zij deze sleutel weer in hun bezit hebben. Het doet mij zeer om het te zeggen maar misschien is het beter om even geen contact met elkaar te hebben . Ik wil jou niet in gevaar brengen”, zegt Ikai bezorgd.

“Jij brengt mij niet in gevaar dat doen zij! Waag het niet om mij buiten te sluiten schapenkop,”roept Deb verontwaardigd.

“In deze situatie ben ik liever wel bij jou in de buurt. Hoe laat zal ik komen?”

Ikai begint luid te lachen. “OK dat is duidelijk. Ik had het kunnen weten. Zeven uur heb ik het eten klaar. Dag schat! Kus!

“Wat een vrouw”, denkt Ikai glimlachend terwijl hij de telefoons opbergt.

Op dat moment stapt Danny binnen en legt de decryptie sleutel en een briefje met een wachtwoord op tafel. “Whalla”, roept hij vergenoegd. “Missie voltooid”.

Dus om dit nietig apparaatje gaat het, denkt Ikai verwonderd. Een piep klein kastje met een HDMI aansluiting. "Dank je, Danny. Praat er met niemand over. Ik denk dat er gemoord wordt om dit apparaatje in handen te krijgen”.” My lips are sealed”zegt Danny plechtig. “Wat ga je ermee doen?” “Voorlopig verstoppen op een veilige plek tot Rudolf terug is”, zegt Ikai bedachtzaam. Zijn blik dwaalt door de kamer. “Ik denk dat ik wel een plekje weet”, zegt Danny geheimzinnig. Plechtig loop hij naar de eeuwen oude schouw .Als hij op één van de ornamenten drukt komt er een holle ruimte te voorschijn.

“Dit is mijn geheim. Ik ontdekte het bij toeval toen ik een beschadiging wilde wegwerken”. Verrast bekijkt Ikai het mechaniek. “Magnifiek” roept hij uit. “ De de cryptie sleutel past er precies in”. Als hij op het ornament drukt sluit de holle ruimte. Opgelucht grijpt Ikai Danny’s hand. “Ik ben blij dat we even van deze zorg verlost zijn”, Dank je .

Samen lopen ze naar de deur. Bij het afscheid omhelst Ikai Danny en stapt op zijn fiets. Een last valt van zijn schouders. “Morgen probeer ik Rudolf te bereiken”, denkt hij .

Wordt vervolgd....................

Bodhananda

FOR FREE

Revival van de Hippy mindset

OVER ONS

JEWELLERY & GIFTS

SHOP

MUSIC

  • Facebook
  • Instagram

©2023 by Funky Tees. Proudly created with Wix.com