Het Elfde Gebod - Deel 3

 

Een stille Dreiging

 

Aan de overkant van het terras zit Chico, van achter zijn krant, Ikai te observeren. Hij schrikt op als hij iets aan zijn voet voelt knagen. Onder de tafel komt een enorme buldog te voorschijn die zich tegoed wil doet aan zijn dure schoenen. 

Chico’s ogen schieten vuur en hij komt dreigend overeind. De eigenaar van de hond haast zich in  verontschuldigingen en gaat snel ergens anders zitten. Chico schudt zijn hoofd en probeert zijn gedachtestroom weer op te pakken. 

Door zijn oortje krijgt hij door dat de journalist weer op de redactie is. Hij zat samen met zijn vriend, de professor, in een huisje ergens op de Veluwe. De vraag die nu van belang is: wat weet de journalist?  En wat weet de prof?

'Eerst eens horen wat onze bankier kwijt wil. En vanavond ga ik in ieder geval rondkijken in het huis van de journalist' ,denkt Chico. 

Op het moment dat de ober een kopje thee voor hem neerzet, ziet hij dat een jongeman met blond haar bij de prof is gaat zitten. Deze prof is een verhaal apart, denkt hij verwonderd.

Chico heeft deze week zijn doopceel gelicht. In het verleden was hij door de marechaussee opgepakt bij demonstraties tegen kernwapens. In zijn jonge jaren stond hij bij de politie te boek als punker, kraker, anarchist en probleem veroorzaker. Hij bezocht partijbijeenkomsten van de PSP en CPN, zwierf op straat en gebruikte drugs. Met muziek en schoonmaken verdiende hij wat geld. Pas op latere leeftijd ging hij werken in de hulpverlening en pakte zijn universitaire studie weer op. Ook op de universiteit was hij een luis in de pels en riep op tot een bezetting van de universiteitsgebouw. Zijn studie leed er schijnbaar niet onder, want hij slaagde cum laude met hoogste lof. Teleurgesteld over de koers die de geesteswetenschappen binnen de universiteit aanhielden verdween hij naar het buitenland. Daar maakte hij naam, binnen het Princeton-college, door samenwerking met wetenschappers uit andere disciplines. Zo pleitte hij onder andere voor meer samenwerking met economen, filosofen, biologen, stedenbouwkundigen en de agrarische sector om modellen te ontwikkelen die bijdragen aan een gezondere samenleving. Zijn stelling is dat het geluk van de mens voor het grootste deel omgeving gerelateerd is.   Na Princeton gaf hij enige jaren les aan Yale en Berkely. Tien jaar geleden dook hij opeens weer op in de Universiteit van Amsterdam en werd hij op voorspraak van een oud-professor aangesteld als hoogleraar klinische en sociale psychologie. Zijn publicaties doen stof opwaaien en hebben geleid tot veel vijandelijke reacties. Binnen de universiteit heeft hij veel vijanden gemaakt. Een paar jaar geleden werd hij ernstig ziek maar hij herstelde volledig. Volgens zijn informant is sinds die tijd redelijk rustig rond de prof. 

Vandaag begint zijn college. Nu eerst maar eens onderzoeken waar hij nu woont.

Als Chico op zijn horloge kijkt rekent hij snel af met de ober.

Om deze tijd gaat het personeel van Hendrix lunchen. Mijn opdrachtgever heeft mij op het hart gedrukt grondig te werk te gaan.

Hij weet wat dat betekent.

 

De Nieuwmarkt

De dames naast Ikai zijn intussen druk met elkaar in gesprek overeind gekomen en lopen balancerend op naaldhakken richting de Zeedijk. Aan de opdruk op de grote hoeveelheid tassen, die aan hun arm bungelen, leest Ikai af dat ze flink moeten hebben uitgegeven bij winkels in de P.C. Hooftstraat. Hadden ze iets te vieren of juist niet?, vraagt hij zich af .

Grappig hoeveel aannames we maken bij wat we zien. Alles wordt onmiddellijk door onze hersenen gecategoriseerd en gearchiveerd. Vorige week heeft hij een uitgebreid onderzoek gelezen over vooroordelen en hoe ze ons gedrag beïnvloeden. Mensen en systemen doen niets anders dan profileren. Zo werken de hersenen. Al met al interessante lesstof voor studenten sociale psychologie.

Een snerpende scooter die voor het terras stopt vangt zijn aandacht.

Het is een Candyman, de bezorger van extase en vergetelheid in de vorm pillen en poeders.

Een moderne versie van Kale Karel. Candymans vormen de mobiele eenheid die met scooters of auto’s op afroep de stad doorkruisen. Ze sturen lijstjes met hun nieuwste aanbod. ‘Coke Puur. 65 euro voor 1,0 gram,Ritalin 7 euro, Hasj 10 euro, Ketamine 25 euro, XTC 220 mg. 10 voor 50 euro, Speed 8 euro, Christel meth 100 euro, MDA 20 euro.’ Kabouterpost wordt deze uitwisseling genoemd, vanwege de kleine envelopjes waarin de drugs worden afgeleverd. Kabouterpost… klinkt leuk. denkt Ikai. “Maar is bepaald geen post voor kinderen.

De Candyman loopt zonder aarzeling naar een man in keurig maatkostuum. Zijn Apple laptop en dure aktetas geven hem het aanzien van een geslaagde zakenman. De envelopjes wisselen van hand. Dit is een compleet ander straatbeeld dan in de jaren zeventig en tachtig, denkt Ikai. Toen was de Zeedijk in handen van de onderwereld en heroïnejunks. Voor de heroïnegebruiker telde alleen het scoren. De Zeedijk was een no go area. Hij schudt zijn hoofd. Tijden veranderen.

Waar de archetypische drugsgebruiker een outcast of een hippie was, is het nu de man in maatkostuum, die de druk van zich af snuift met cocaïne. De witte neuzen brigade als moderne equivalent van de heroïnejunks. Zelfs drugsgebruik is aan mode onderhevig. Het gebruik van XTC om plezier en genot te ervaren wordt vandaag de dag door velen omarmd wordt als een sociale drug. Door microdosering van hallucinerende middelen proberen gebruikers meer controle te krijgen over de effecten.

Het is een zorgwekkende ontwikkeling dat door de prestatiedwang vanuit de samenleving steeds meer jongeren naar amfetaminen grijpen als crystalmeth of ritalin. Crystelmeth is de heroïne van de jaren zeventig. Relatief goedkoop, zeer verslavend en sloopt het lichaam in kort tijd. Veel studenten zien dit als hun enige uitweg om de gewenste studieresultaten te behalen. Hij schudt zijn hoofd. Uit onderzoek blijkt dat 40 % van de studenten voortdurend stress ervaart. ‘Triest! Als zijn oog op de klok valt ziet hij dat hij nog een uur heeft om wat door te lezen. Dat moet lukken. Hier is minder afleiding dan in de universiteitsbibliotheek. Daar zijn altijd studenten. En die stellen vragen of willen zijn mening over een onderzoek.

Op het terras zijn alleen de driftig bellende fietsers storend. Het doet hem denken aan India. Waar bestuurders toeterend hun voet op het gaspedaal houden.

Ikai pakt zijn tas en vist er twee artikelen uit. Het zijn concepten waar Rudolf nog mee bezig is.

Het eerste betreft de handelswijze van een aantal farmaceutische bedrijven ; het tweede de rol van banken.

Rudolf heeft het afgelopen jaar samen met een groep internationale onderzoeksjournalisten ‘de gelekte’ Panama Papers onder de loep heeft genomen. Zij kwamen een groot aantal schimmige financiële transacties op het spoor tussen grote banken onderling en hun cliënten.

De Panama Papers bestaan uit meer dan 1,5 miljoen e-mails, oorkondes, verdragen, declaraties en bankafschriften. Al deze documenten werden beheerd door een groot trustkantoor, de spin in het web van allerlei dubieuze financiële constructies. Door een lek of een hack bij dit kantoor, zijn er bewijzen gevonden dat banken honderden miljarden hebben witgewassen voor criminele en terroristische organisaties. Ikai fronst zijn wenkbrauwen. Honderden banken hebben zich hieraan schuldig gemaakt. In zijn hand heeft hij een stuk tekst over Mozambique. Het vermeldt dat in samenwerking met de Britse vestigingen van Credit Suisse en de Russische VTB Bank ruim twee miljard dollar bestemd voor de opbouw van het land belandde in de zakken van politici en wapenhandelaren. Ondertussen zijn meer dan vierhonderd duizend mensen op de vlucht voor honger en geweld. Nederland werkte ondertussen innig samen  met Shell en Heineken om de nodige vergunningen te verkrijgen, van deze politici, samen met een gunstig belastingverdrag.

En dit is nog maar een deel van de administratie van slechts één ‘financieel dienstverlener’.

“Wat heeft Rudolf ongelooflijk veel werk verzet”, denk Ikai als hij de stapel papier in zijn hand weegt. “Dit zijn maffia boekhouders.”

 

Nieuwsgierig vist hij het artikel over de farmaceutische industrie uit de stapel met de titel ‘Hoe ziek is de farmaceutische industrie?’.

Het artikel gaat over de ideële motieven van de vroege geneeskunde, die helaas ondergeschikt zijn geworden aan het belang van de aandeelhouders. Rudolf concludeert in het stuk dat alle farmaceutische bedrijven gedreven worden door pure hebzucht in plaats van medemenselijkheid.

Ethiek en maatschappelijke relevantie speelt geen meer rol in hun businessmodel.

Deze industrie deinst er niet voor terug om over de rug van doodzieke mensen zoveel mogelijk winst te maken. Een product dat hooguit honderdvijftig euro kost wordt zonder blikken of blozen voor dertig duizend verkocht. Het hoeft niet bij te dragen aan de gezondheid van een mens. Als het maar verkoopt. De dealers uit de onderwereld zijn hier kleine jongens bij, denkt Ikai grimmig. Geconcentreerd leest hij verder. Manipulatie van onderzoeken en hun uitkomsten en het verzwijgen van negatieve bijwerkingen van medicijnen en medische implantaten zijn eerder normale praktijken dan uitwassen.

De farmaceutische industrie heeft veel winstgevende scenario’s. Ze zijn al net zo creatief in het oplichten van mensen als de banken.

Eén scenario betreft het,- zo lang mogelijk uitbuiten van patenten tegen de hoogst mogelijke prijs. Er worden door de farmaceuten software pakketten gebruikt die wereldwijd 24 uur per dag het internet afstruinen op zoek naar onderzoeken en patenten die zij kunnen kapen en inlijven tegen geringe kosten. In het geval van een patent,- heeft de farmaceut een monopoliepositie voor 20 jaar. Om eigen patenten zo lang mogelijk uit te buiten worden die zoveel mogelijk verlengd door nieuwe stofjes toe te voegen aan het recept. Het patent op het medicijn tegen aids is op deze manier tot 55 jaar verlengd . Wereldwijd zijn er meer 36 miljoen mensen overleden aan aids. Dit medicijn was voor de meeste onbetaalbaar. Dit feit zou genoeg moet zijn voor een aanklacht bij het internationale gerechtshof. Hitler, Stalin en Polpot hebben er samen minder op hun geweten.

Hij moet denken aan een artikel dat hij vorige week las over Humera, een medicijn dat gebruikt wordt bij reuma. Dit middel bracht alleen al in 2018 18 miljard euro op. Omdat het patent op nu eindelijk afloopt gaat er 85% van de prijs af. En dan nog maken ze een enorme winst.

De zieke mens levert de farmaceut gigantisch veel geld op. De patiënt als geldmachine.

Een gezond mens brengt geen geld in het laatje. Dit zou toch veel mensen aan het denken moeten zetten.

 

Na een diepe zucht leest hij door.

Het artikel gaat verder over Pertuzumab, dat wordt gebruikt door vrouwen die uitgezaaide borstkanker hebben. Het kost zestig duizend euro per jaar.

Van de 23 duurste geneesmiddelen zijn de gemiddelde uitgaven per patiënt per jaar meer dan tachtig duizend euro. Terwijl de kostprijs enkele honderden euro’s bedraagt.

Veel research wordt betaald door de belasting betaler. Universiteiten doen daar niet moeilijk overals daar wat donaties tegenover staan.  Weesgeneesmiddelen, medicijnen voor zeldzame ziektes, leveren de hoofdprijs op. Per patiënt vaak meer dan honderdduizend euro per jaar. Een medicijn tegen taaislijmziekte genaamd Orkambi spant de kroon met honderdzeventig duizend euro per jaar voor elke patiënt. En nog is het niet genoeg.

De prijs van Novartis, een radioactief medicijn tegen kanker werd – na overname op de beurs – in één dag met 600% verhoogd. De beurswaarde van dit bedrijf is nu tweehonderd miljard euro.

Tegelijkertijd worden journalisten, politici en zogenaamde deskundigen dik betaald om deze prijsverhogingen te verdedigen. Kijk maar even waar een lijst oud bewindslieden die de farmaceuten onder hun vleugels hebben genomen.

Mickey sloeg de spijker op zijn kop. Alle gediagnosticeerde chronische aandoeningen brengen veel geld in het laatje .

Ethiek en mededogen gaan niet samen met de allesverslindende honger naar winst en macht.

Opnieuw gaat zijn aandacht naar de tekst en hij leest verder.

Gespecialiseerde marketingbedrijven beïnvloeden artsen, patiënten en consumenten met uitgekiende campagnes. Er wordt vaak een suggestief verhaal om het medicijn heen bedacht, dat met behulp van de vakbladen, media, hoogleraren, artsenbezoekers, scholing met uiterste precisie wordt gelanceerd.

 

Een ander probleem is het medicaliseren van psychosociale problemen. Onder de regie van de farmacie worden psychosociale moeilijkheden en zelfs normaal menselijke reacties omgedoopt tot psychiatrische stoornissen.

Farmaceutische bedrijven zoeken ook bij nieuw ontworpen stoffen een passend label in de DSM gids. Hij herinnert zich dat er in de jaren 70 veel te doen was rond die DSM gids.

Dit diagnostisch en statistisch handboek, wat rond 1950 door een aantal wetenschappers geschreven was, kwam in opspraak doordat de homobeweging zich er tegen verzette.

Die protesteerden tegen het feit dat homoseksualiteit als ziekte werd opgevoerd.

Diezelfde gids is inmiddels uitgegroeid tot een reeks van 5 dikke boeken.

In aanvang pretendeerden de schrijvers van deze gids dat het niet meer zou zijn dan een woordenboek voor psychische symptomen. Maar in de loop der tijd zijn al deze beschrijvingen via een soort determinatietabellen verheven tot ziektebeelden en stigma’s.

Ikai strijkt bedachtzaam door zijn haar.

ADHD is hier een goed voorbeeld van. Bij een overmatig druk kind zijn ouders vaak opgelucht dat de diagnose ADHD of PDD-NOS wordt gesteld, omdat ‘het’ dan tenminste niet aan hen ligt. De probleem veroorzakende krachten in de samenleving worden ongemoeid gelaten.

En de prestatiedruk op kinderen neemt alleen nog maar toe.

Gedrag wat vroeger gecorrigeerd werd door mensen met tijd en geduld is nu opgewaardeerd tot ontwikkelingsstoornis en wordt´behandeld´met ritalin. Ikai krijgt de rillingen als hij er aan denkt dat in Nederland meer dan 125 duizend kinderen en jongeren in de leeftijd van 5 tot 18 jaar ritalin slikken. Dit middel heeft een risicoprofiel dat vergelijkbaar is met cocaïne en amfetamines. Ook drugshandelaren hebben dit in hun assortiment.

 

“Even pauze nemen’, murmelt hij.

En hij staat op om een glaasje water te halen. Na een paar minuten installeert hij zich met een opgefrist hoofd weer achter zijn tafeltje en pakt hij de draad weer op.

Rudolf gaat in het artikel ook in op de ontwikkelingen, waarbij de farmaceutische industrie DNA profielen koppelt aan ziektebeelden. Farmaceuten hebben een enorme honger naar gen data, omdat ze commerciële toepassingsmogelijkheden zien. Er wordt bij het grote publiek de suggestie gewekt, dat men met medicamenten of medische behandeling een ziekte kan voorkomen. Deze ‘preventieve medicalisering’ wordt sinds kort ook met een uitgekiende marketingstrategie in de markt gezet.

Rudolf verwijst vervolgens in zijn artikel op een aantal wetenschappelijke onderzoeken van de laatste jaren, die hebben uitgewezen dat DNA voor meer dan 90% wordt gestuurd door de geest en andere omgevingsfactoren. Die preventieve medicalisering is dus helemaal niet zo logisch en vooruitstrevend als gesuggereerd wordt. Wat je denkt, waar je woont, wat je eet, hoeveel stress je hebt, hoe goed je slaapt, hoe je beweegt en hoe hard je traint, bepaalt voor een groot deel welke genen tot expressie komen.

Hij kijkt even op. Het is zelfs zo dat al deze invloeden ook weer in het DNA worden ingeprent.

Deze gen compilatie geven wij weer door aan onze kinderen.

Het is ‘a never ending story’.

 

Ikai pakt de laatste bladzijde en leest verder.

Omdat zoveel mogelijk winst maken het belangrijkste doel is van de farmaceuten is, zijn farmaceuten terughoudend in het investeren in kapitaalintensief onderzoek naar echt levensreddende medicamenten. Daarom hebben zij bij het zoeken naar nieuwe afzetmogelijkheden niet langer zieke mensen als voornaamste doelgroep, maar gezonde, jongere mensen in rijke landen. Het gaat hier bijvoorbeeld om stress, jetlag, latente depressie, overgewicht, menopauze, moeheid en erectieproblemen.

Artsen en wetenschappers bedenken - in opdracht van de farmaceuten – ‘stoornissen’, aan de hand van problemen binnen de samenleving. Vervolgens wordt het idee geschapen, dat deze ‘stoornissen’ behandeld zouden moeten worden. Het op deze manier creëren van stoornissen en ziektebeelden, is een ook een uitgekiende strategie waarbij hoogleraren, artsen, wetenschappers en instituten als het NIPO worden ingezet.

Als gevolg hiervan slikken veel mensen medicijnen die hun gezondheid ondermijnt.

De farmaceutische lobby schrijft zelfs wetsvoorstellen en regelgeving voor politici. Het uiteindelijke doel is weinig regelgeving, weinig toezicht en grote winsten.

Zij zijn heer en meester op alle terreinen.

Artsen worden betaald door farmaceuten om onderzoek te doen naar de werking en bijwerking van nieuwe medicijnen. Op grond van deze rapportage kunnen ze soms nieuwe toepassingen voor het betreffende medicijn bedenken. In de jaren 90 bleek het middel sildenafil, dat oorspronkelijk bedoeld was als middel tegen te hoge bloeddruk, erecties te veroorzaken.

Zo werd – onder een andere naam – viagra geboren. Maar het komt zelden voor dat middelen uit de handel genomen vanwege kwalijke bijwerkingen.

‘De patiënt als proefpersoon’. " Komt u over een week maar terug." 

 

Een groep onderzoeksjournalisten heeft onderzocht dat rechtstreekse bonussen naar artsen. weliswaar deels zijn teruggedrongen door wetgeving, maar dat de geldstortingen richting huisarts en vooral richting medisch specialisten daarmee niet zijn gestopt.

Deze betalingen lopen nu via zogenaamde stichtingen zonder winstoogmerk, opgericht door groepen artsen, hoogleraren en psychiaters. De farmaceutische bedrijven kunnen op deze manier nog altijd volop bijdragen aan buitenlands congresbezoek door artsen, waar de rooskleurige werking van de wondermiddelen uiteen wordt gezet.

Zeg maar eens nee tegen een betaalde vakantie naar Florida, denkt Ikai.

De meeste artsen zijn niet kwaadwillend maar worden verleid en gemanipuleerd mee te doen aan het vermogensspel van de grootaandeelhouders. Zijn oog valt op een passage die zijn wenkbrauwen doet fronsen. Wát? Zijn grote zorgverzekeraars zelf ook aandeelhouder van deze inhalige farmaceutische bedrijven?”

“Hier zakt mijn broek vanaf!”, zegt hij hardop.

Hij ziet dat de mensen aan het tafeltje naast hem verbaasd zijn kant op kijken. “Maak je maar geen zorgen hoor”, zegt hij glimlachend.

“Het was maar beeldspraak. Mijn broek blijft aan”.

Hij verdiept zich weer in de tekst.

Deze onderzoeksjournalisten doen goed werk.

Het beeld bestaat nog dat de meeste politici opkomen voor de belangen van de burgers. Helaas is dat verre van waar. Onder druk van de publieke verontwaardiging over de woekerprijzen van medicijnen, wordt er door de politiek zogenaamd stevig onderhandeld met de farmaceuten.

Het magere onderhandelingsresultaat wordt vervolgens verdedigd met het argument dat de farmacie bij lagere inkoopprijzen niet meer levert aan ons land. Het medicijn toerisme naar Spanje geeft een ander beeld. Daar zijn de medicijnen goedkoper.

Ook het patent beleid kan door een juiste wetgeving snel veranderen. Nu verschuilen politici zich ook nog achter het Europees parlement . Zij vertellen er niet bij dat het monopolie van deze bedrijven door de politiek in stand wordt gehouden.

De cirkel is weer rond. De politiek beschermt de farmacie.

In de ruil daarvoor gebruiken politici het netwerk van de grote bedrijven om om dik betaalde functies binnen te slepen. De pot geld waaruit de farmaceuten de politiek fêteren, noemen ze ‘marketingbudget’ en bedraagt in Nederland voor het aan de man brengen van farmaceutische producten rond de twee miljard euro” .

Binnen een grote groep ingewijden is het bekend dat met een deel van dit geld de integriteit van artsen, politici, toezichthouders, hoogleraren en zorgverzekeraars wordt afgekocht.

Alleen al aan vliegtickets en hotelreserveringen wordt voor deze groep in ons land twintig miljoen per jaar uitgegeven om ‘warme betrekkingen’ te onderhouden.

Ikai leest dat de omzet van de farmacie in Nederland rond de zes miljard zit. De netto winst voor de aandeelhouders is ruim één miljard euro De dik betaalde salarissen zijn er dan uiteraard al afgetrokken. ‘The winner takes it all’ Ikai neemt nog een slok van zijn cappuccino die inmiddels steenkoud is geworden.

Bedachtzaam werkt hij het laatste stukje appeltaart naar binnen .

Over synchroniciteit gesproken! Ik wil in mijn colleges de noodklok luiden . En Rudolf onderzoekt deze misstanden.

Hoe ga ik het aanpakken? De focus van de psychische gezondheidszorg is steeds meer gestoeld op een mechanisch mensbeeld met mechanische oplossingen. In een vakblad las Ikai vorige maand een artikel, waarin een onderzoek-psychiater, in zijn steriele laboratorium, naarstig op zoek is naar bio markers in het hersengebied. Deze bio markers zouden het mogelijk moeten maken om aan een psychische aandoeningen een lichamelijk bloedtest of hersenscan vast kunnen vaststellen of iemand een psychiatrische stoornis heeft.

Er is echter één probleem, denkt Ikai vermaakt.

Ze hebben nog niets kunnen vinden waaraan zij hun theorie op kunnen hangen .

De wetenschap heeft feitelijk geen idee heeft wat er precies in de hersenen en het lichaam gebeurt.

De Biljoenen mogelijkheden binnen het lichaam die door gedachten tot expressie kunnen komen zijn voor de harde wetenschap onzichtbaar.

 

Verstoord kijkt hij naar zijn smartphone die vreemde geluiden voortbrengt. Het is zijn wekker die hem dwingend tot actie maant.

Met een zucht staat hij op. Ik ben best nerveus, denkt hij.

Een soort plankenkoorts. Hij moet opeens om zichzelf lachen.

Het is net of ik examen moet doen.

Voordat hij zijn stoel aanschuift, kijkt hij afwezig of hij niets vergeet.

Dan pakt hij z’n portemonnee uit z’n binnenzak en checkt of hij nog genoeg contant geld heeft om de rekening te betalen.

Als het even kan betaalt hij liever contant als een bescheiden protest tegen de wens van de Bank het cash geld uit de roulatie te nemen.

Binnen ziet hij dat Mickey druk bezig is, maar Vera steekt haar hand op zodra ze hem ziet. Jij zult wel weer haast hebben, zegt ze met een lach, “dus kom maar op met de poen.”

Als Ikai weer buiten komt, staat hij even stil om zijn gedachten te ordenen. Wat zei Mickey ook al weer? O ja! De scooter stond op de hoek bij de Koningsstraat.

Hij komt in beweging en koerst aan op de Koningsstraat. 'Wel een vreemde naam, als je bedenkt dat er bij het ontstaan van dit gebied geen Koning aan de macht was in Holland'. In een flits is hij opeens terug in de tijd toen Holland nog republiek was. Hij ziet arme Portugese en Spaanse joden, die zich hier onder erbarmelijke omstandigheden vestigen, na een vlucht voor christelijke onverdraagzaamheid. Hij verbeeldt zich dat hij de stank en de smerigheid van de open riolen nog kan ruiken. Het stadsdeel van de verdoemden, de vluchtelingen kampen uit de Renaissance.

De meeste joden begonnen noodgedwongen een handeltje . Zij konden hun oorspronkelijke ambacht of beroep niet meer uitoefenen, omdat zij door de Gilden geweerd werden. Zo werd het Waterlooplein de ‘Joden markt’ van Amsterdam .

Zijn geest gaat terug naar de twintigste eeuw. Het Waterlooplein was een levendige markt tot de Duitse bezetter in 1942 alle joden deporteerde naar de vernietigingskampen.

Deze nazi terreur en volkerenmoord heeft Amsterdam verminkt. De reuring van de joodse cultuur op straat is verdwenen. Binnen Europa vind je hier alleen nog in Londen restanten van ”

Hij sluit even zijn ogen. Het doet zeer. Altijd als hij op deze plek passeert, ervaart hij een intens verdriet. Hier heb ik dierbaren verloren om wie ik nog steeds treur”, beseft hij vertwijfeld”.

De aanblik van een fragiele oude vrouw brengt hem weer in het heden. Ze wordt ondersteund door een aantal jonge mensen. “In dat huis ben ik geboren”, zegt ze, en wijst naar het huis met de trap. “Mijn familie is in 1942 gedeporteerd. Ik ben door een stom toeval de enige overlevende.

 Mijn ouders hebben mij bij een pleeggezin ondergebracht, voor ze naar Auschwitz werden gedeporteerd. Ik denk dat zij niet beseften dat zij hun dood tegemoet gingen. Dit zijn mijn ouders”, en zij wijst op een foto die zij trillend in haar hand houdt.

De jongeren die om haar heen staan zijn geëmotioneerd . Een meisje slaat een arm om de oude vrouw heen, terwijl het groepje in beweging komt en langzaam verder loopt.

Nog even en dit is ook een episode uit de geschiedenisboeken, denkt Ikai.

Van de mensen die getuige waren van deze duistere periode is bijna niemand meer in leven.

Een koude siddering loopt over zijn ruggengraat en met een schok zinkt hij weer terug in de tijd.

Hij ziet de pamfletten met ‘Verboden voor Joden’ weer voor zich.

Op grond van racistische verordeningen werden ze verbannen uit beroepsgroepen die maatschappelijke invloed hadden. Op de borst van kinderen en volwassenen zat een puntige ster met daarop ‘Jood’. Het begon met registratie en uitsluiting en eindigde in de gaskamers. Slechts een klein deel van de Nederlanders kwam in verzet. Langzaam werden ze door angst in het kamp van de bezetter gemanipuleerd. Het beeld dat ze als vee worden afgevoerd met treinen van de Nederlandse Spoorwegen staat in zijn geheugen gegrift. In Auschwitz zijn meer dan een miljoen mensen in de gaskamers vermoord .

Adolf Hitler en zijn staf zijn in Europa de personificatie van het kwaad. Toch zijn sommige Joodse mystici er van overtuigd dat ook de ziel van Hitler uiteindelijk een plaats in de hemel krijgt. Ik denk dat ze gelijk hebben. De hel bestaat alleen op aarde.

“Getverderrie” roept hij opeens als hij iets glibberigst onder zijn voet voelt. Vol afgrijzen kijkt hij naar de zool van zijn rechterschoen. “ Nou ja, shit"  , zegt hij gelaten.

Met wat geschraap op de stoeprand is het meeste er wel af.

Een meisje dat op de brugleuning zit te blowen kijkt hem meewarig aan. Mickey’s scooter staat met een armdik slot door het wiel aan een boom.

Ikai diept de sleutels op uit zijn broekzak en op zijn knieën weet hij het slot open te peuteren.

Zodra hij de sleutel in het contactslot omdraait, komt de motor reutelend op gang. Met een slakkengangetje rijdt hij richting Joden Breestraat.

Dankzij de suppoost van het Stedelijk Museum, weet hij dat Rembrandt rond 1630 op deze plek woonde en is begraven in de Westerkerk in de Jordaan. Ook Spinoza, een bekend filosoof en mysticus met Joodse achtergrond, liep hier in dezelfde periode rond. Hij stelde dat God en natuur hetzelfde zijn en dat inzicht in de natuur de kennis van het goddelijke verhoogd. “

Met hem had ik wel een borrel willen drinken, bedenkt Ikai met een glimlach. Voorzichtig passeert hij een lange rij auto’s met draaiende motoren, waarvan de bestuurders met ongeduld wachten tot de bierwagen klaar is met lossen. De uitlaatgassen kleuren de omgeving grauw en somber.

 

Voor de Hollandsche Schouwburg, die is benoemd tot oorlogsmonument, staat een groep scholieren in een rij te wachten. Ikai weet dat de nazi´s dit theater gebruikten als een verzamelplaats voor joden, waarvandaan ze via Kamp Westerbork gedeporteerd werden naar de vernietigingskampen in Duitsland.

De slachtoffers zullen vast niet worden vergeten, denkt hij, “met zoveel bezoekers, die de dramatische geschiedenis van dit gebouw tijdens hun bezoek leren kennen.

 

Naast de ingang van de universiteit ziet hij nog een plekje voor de scooter. Bij de deur staat zijn vriend Danny. Ikai was getuige bij zijn huwelijk met Frank. Het leek wel of de hele gay gemeenschap van Amsterdam was uitgenodigd.

De kerk zat bomvol. Danny verwelkomt Ikai met een brede lach.

Danny is een man die zijn leven wél te danken heeft aan HIV remmers van de Farmacie.

Oorspronkelijk was het een mislukt medicijn tegen kanker en het lag al sinds 1950 op de plank te verstoffen .

Door een toeval kwam deze farmaceut er achter dat het effectief had als HIV remmer. Helaas kwam dit middel voor veel van Danny’s vrienden net te laat op de markt. Nu zin er wereldwijd 40 miljoen mensen besmet met dit virus.

“Ik heb je al een tijd niet in de sportschool gezien Ikai! Je wordt lui en vadsig”, zegt Danny met een grijns. “Je hebt gelijk”, zegt Ikai lachend, terwijl hij over zijn buik wrijft. “Hoog tijd dat ik mijn sporttas weer klaar zet.

 

Hoor College

De deur van de collegezaal staat wijd open. Terwijl Ikai zijn laptop aansluit op de beamer stroomt de collegezaal vol. Ondanks zijn ruime ervaring in het lesgeven, voelt hij elke keer weer een bepaalde spanning als hij voor een collegezaal staat.

Zullen de juiste woorden weer te voorschijn komen op het juiste ogenblik?

De laatste studenten komen binnen en gaan op zoek naar een stoel.

Op de voorste rijen ziet hij meerdere mensen op hun mobiel turen.

“Welkom allemaal! Dit college wordt opgenomen en kun je later terugzien op intranet. Mobiel uit SVP” Als het weer rustig is gaat hij verder.

“Het feit dat jullie hebben gekozen voor dit college vertelt dat jullie moed hebben. Want dit college gaat over bewustzijn. ‘Jullie persoonlijk bewustzijn’. Alleen vanuit een begrip van je eigen bewustzijn ben je in staat anderen helpen met hun bewustzijnsproces.

Dit college wil ook afrekenen met de weg die de geesteswetenschappen zijn ingeslagen, een weg die ik persoonlijk heilloos en onwenselijk vind. De mens is geen machine, ook al lijkt onze vakgroep dat te zijn te vergeten”.

Hij neemt even een pauze om de zaal door te kijken.

Er zijn veel verontruste blikken te zien. Wat hij niet ziet is dat de deur achter in de zaal een stukje open staat. In de schaduw staat een man met een stofjas In zijn hand heeft hij iets wat een bezem zou kunnen zijn. Een aantal studenten gaat rechtop zitten als Ikai zijn betoog hervat.

“Langzamerhand worden de geestwetenschappen ingezet om een mens te nivelleren in plaats te verheffen. Een eng mechanistisch biologisch reductionisme over het lichaam en bewustzijn van de mens, bepaald het wereldbeeld van de meeste mensen. Terwijl de top van de wetenschap hier allang voorbij is gestreefd. Vragen die te maken hebben met de ziel en verschillende bewustzijnstoestanden van de mens, zoals bewustzijn, onbewuste, onderbewuste en het bovenbewuste kunnen niet beantwoordt worden met conventionele wetenschappelijke middelen.

Ook bewustzijnsfenomenen zoals helderziendheid, telepathie, psychokinese en buitenzintuiglijke waarneming zijn niet te verklaren vanuit standaard wetenschappelijk onderzoek. Samen met de teloorgang van de geestenwetenschappen gaat de wereld gebukt onder een enorm probleem van ontmenselijking. De mens is gedegradeerd tot object en productiemiddel. ’Cijfers en nullen”.

De Tech en Bio sector met hun mechanisch wereldbeeld zwaaien de scepter. Zij leven in de waan dat de mens alles kan maken, begrijpen en controleren. De mystiek en respect voor het leven is ver te zoeken.

 

Hij stopt even en schraapt zijn keel en kijkt de zaal rond.

“Herkennen jullie dit als je in Nederland om je heen kijkt”.

Een poosje is het muisstil in de zaal. “Groningen’, roept iemand uit de zaal.

“Bij de gaswinning waren de grote bedrijven , gesteund door de politiek, alleen geïnteresseerde in winst. Het welzijn van de Groningers was ondergeschikt.”

“Ja”, Dit is een actueel voorbeeld,” zegt Ikai.

Subsidiëren van zwaar vervuilende industrieën door de overheid, die het milieu als afvoerputje gebruiken “, zegt een meisje die verbeten de zaal in kijkt. “De politiek geeft deze industrieën zelfs een vergunning voor het lozen van giftige stoffen in onze rivier waar drinkwater wordt gewonnen.” Nu gaan er vele handen omhoog in de zaal. “Dure medicijnen“, roept iemand. “Marktwerking in de zorg”, " Ongecontroleerde productie van plastic die voor een groot deel niet recyclebaar is".  klinkt het uit de zaal.

 

Okay, dat zijn goede voorbeelden.

“De mantra die achter de promotie van ontmenselijking schuilgaat is ‘Groei , Winst en geweld'.

Vele onderzoeken door onze collega’s bevestigen dat grote financiële instellingen en multinationals geleid worden door mensen met weinig empathische vermogen en een slecht ontwikkeld geweten. Indirect worden ze gerekruteerd door de grote aandeelhouders om hun doelstelling van macht en winst te dienen. Mensen met een spychopatische karakterstruktuur  hebben helaas gemeen dat zij niet of nauwelijks in staat zijn tot enige zelfreflectie. Zij zijn niet in staat om hun projecties op buitenwereld te gebruiken om zichzelf te leren kennen. Alleen door hun daden te analyseren kan hun omgeving ze herkennen als ze enige kennis hebben van de spychopatrie. Net zoals bij autisme bestaat er een groot spectrum van oorzaken en gevolgen. Psychopathische stoornissen worden meestal veroorzaakt in de vroege jeugd door traumatische ervaringen. Dit kunnen eigen ervaringen zijn of van anderen uit hun omgeving. Hier kom ik later op terug.

Na een enige momenten van volstrekte stilte vervolgd hij zijn betoog.

 

De beoordeling door de samenleving van de moderne mens berust op een ‘nieuwe norm’ en dat is effectiviteit. Met als uitwas medicalisering van psychosociale en psychiatrische moeilijkheden.

Zelfs normaal menselijke reacties worden met behulp van onze vakgenoten herdoopt tot psychiatrische stoornissen.

De vervolgstap is afwijzing van dit menselijk gedrag en stigmatisering van de betrokkene. ”

Hij ziet een aantal studenten onrustig om zich heen kijken. Alsof ze willen peilen hoe hun medestudenten op deze informatie reageren.

“Is er al iemand die de zaal wil verlaten ?” zegt Ikai met een knipoog.

De zaal barst in lachen uit. Het ijs lijkt gebroken

 

“ Al vanaf de kleutertijd worden we geconfronteerd met stigmatisering en medicalisering van gedrag. Kleuters worden al blootgesteld aan toetsen om hun verstandelijke voortgang in kaart te brengen. Hier krijgen ze de boodschap dat er een standaard bestaat, voor een zich ‘normaal’ ontwikkelend kind. Voor een kind is dit een omgevingsfactor met een enorme impact.

Ook ouders krijgen deze boodschap, die hun kind categoriseert. En velen gaan in deze leugens geloven . De kinderen die energiek zijn en veel aandacht vragen krijgen ritalin op doktersrecept. Want aandacht kost tijd en tijd kost geld! De psyche van het kind wordt niet begrepen, omdat er voor de volwassenen geen tijd is om zich in elk individueel kind te verdiepen.”

Een paar studenten knikken instemmend.

“Ons bewustzijn zou ons heel vertrouwd moeten zijn, want het is altijd bij ons, maar toch begrijpen we veel meer over de rest van het universum, dan over de werking van het bewustzijn. Daar gaan we wat aan doen.

Ik daag jullie in dit college uit, om je plaats als beroepsgroep weer op te eisen in de zorg voor geestelijk welzijn, door je te verdiepen in de vraag wat mensen wezenlijk bezig houdt en hoe de menselijke geest in elkaar steekt.

Hiervoor zul je je grenzen moeten verleggen en jezelf kwetsbaar op te stellen

 

“Dit jaar heb ik een compleet andere invalshoek gekozen, om inhoud te geven aan een college in het kader van de ‘Sociale en Klinische psychologie’ , vervolgt Ikai.

“De titel is ‘Het lichaam is nooit ziek of gezond’ ". Verbaasde blikken kijken hem aan.

“Ik zie jullie verbazing en zal het verder toelichten.

Het lichaam fungeert als een projectie scherm van de geest, die evenwicht en harmonie nastreeft. Middels projectie wordt iets duidelijk gemaakt. Wat de boodschap is moeten we zelf uitvogelen. Los van de noodsignalen kan de geest ook feest vieren en ons euforische momenten bezorgen.

 

Het symptoom of probleem, dat zich op vele manieren kan manifesteren , geeft ons aanwijzingen om weer in balans te komen. In feite zijn alle symptomen psychosomatisch .

Het symptoom kan zich zowel op het lichamelijke als op het geestelijke vlak uiten.”

In de zaal wordt inmiddels druk gemopperd. “Wie wil reageren?”

Een meisje op de tweede rij staat op. “Ik heb last van acne. Wilt u zeggen dat ik in plaats van naar de dokter naar de psycholoog moet gaan?”

“Ik kan natuurlijk niet zeggen wat jij moet doen. Je hebt de keus tussen onderdrukking van het symptoom of het oplossen van het conflict of signaal.

Door huiduitslag wordt de grens van het lichaam doorbroken.

Bij jeugdpuistjes wordt dat bijzonder duidelijk.

In de puberteit gaat het vaak over thema seksualiteit, liefde en partner.

Jullie niet onbekend, neem ik aan”.

“Breek mij de bek niet open”, roept een student met een zware stem vanuit de zaal, gevolgd door een lach salvo van de mensen om hem heen.

“In zijn algemeenheid willen jongeren in contact komen met wat ze zelf missen, maar vaak zijn ze tegelijkertijd bang voor toenadering, omdat dat het risico van afwijzing met zich mee brengt.

Seksuele fantasieën duiken op en daarmee vaak schaamte. Via de acne kan men zichzelf in bescherming nemen, omdat deze jeugdpuistjes een intieme ontmoeting moeilijker maken en seksualiteit kunnen verhinderen. De schaamte over de eigen seksualiteit verschuift zich in dit geval naar de schaamte over de puistjes.

Nogmaals , het symptoom of signaal duiden is geen receptuur. Het zijn indicaties voor verder onderzoek. In een hulpverleningssituatie vraag het altijd een goede samenwerking met de cliënt om het symptoom te duiden.

Acne komt uitsluitend voor op het gezicht en bij meisjes ook in het decolleté.” De vragensteller begint ongemakkelijk heen en weer te schuiven en schikt haar sjaal quasi nonchalant over haar boezem. “Dat uiteindelijk beleefde seksualiteit het beste geneesmiddel is voor acne, is bevestigd door een driejarig onderzoek bij meer dan 2000 tieners.” Hier en daar beginnen studenten te gniffelen.

“Om een antwoord te geven op je vraag: Ik denk dat als je geleerd hebt, om op een andere manier naar je symptomen te kijken, je het vaak zelf kunt oplossen. Een bezoek aan een psycholoog is dan niet nodig.” De vragensteller knikt.

“Alles wat over jeugdpuistjes werd gezegd gaat in grote lijnen voor bijna iedere huiduitslag op”, vervolgt hij. “Uitslag op de huid laat ook vaak zien dat verdrongen ervaringen en gevoelens het licht willen zien.

Dankjewel voor je vraag.” kai richt zich weer tot de hele zaal. “Ik wil nogmaals benadrukken dat alles wat ik zeg een indicatie is en geen absolute waarheid.

Er is geen receptuur omdat er geen sprake is van een directe oorzaak en gevolg.

Het een spel van bewustwording. En synchroon lopende processen en gebeurtenissen..

“Heeft iemand nog een voorbeeld van een lichamelijk symptoom dat ons iets te vertellen kan hebben? “

“Wat kan een allergische reactie betekenen?” vraagt een student achterin de zaal. “Er zijn lichte en zware afweermechanismen”, antwoordt Ikai.

“Afweren duidt op het niet toe willen laten van bepaalde ervaringen.

Dat heeft bijna altijd te maken met angst voor de gevoelens die de betreffende ervaring kan oproepen. Liefde kan dit helen. In de liefde opent de mens zijn grenzen en laat iets binnen wat tot dan toe buiten deze grens was.

 

Bij iemand die last heeft van een allergie, is er sprake van een sterk overdreven defensieve reactie op allergenen, wat dus vaak een uiting is van iets – op een dieper niveau – wat je niet wilt ervaren”.

“Is agressie in dit geval verbonden met angst?” vraagt een student midden in de zaal. “Ja dat klopt helemaal.

Agressie is nauw verbonden met angst. Het vraagt enig zelfonderzoek om te ontdekken welke levensgebieden de allergische mens angst inboezemen. Dank voor je vraag!”

 

Als hij de zaal inkijkt ziet hij niemand meer aanstalten maken om een vraag te te stellen.

Met een druk op de knop start hij een nieuwe projectie.

Deze projectie vertoont een schema van verschillende bewustzijns- toestanden van een mens . Er staat met grote letters: bewustzijn vertegenwoordigt een interpretatie van de buitenwereld.

In een schema wordt uitgelegd dat als een mens zijn interpretatie en zijn geloof over het leven verandert, hij ook de signalen die naar de cel gaan verandert.

De genetische activiteit van de cellen wordt hier mee beïnvloed.

Ikai doet een paar stappen naar voren.

“Ik zou jullie nu uit willen nodigen om bij jezelf naar binnen te gaan. Sluit je ogen. Probeer niet in slaap te vallen. Bedenk dat er op dit moment miljarden mogelijkheden binnen je lichaam tot expressie kunnen komen. Negentig procent van je Genen werken samen met signalen uit de omgeving. In één enkele gen zijn duizenden combinaties , sequenties en patroon variaties mogelijk. Een mens heeft zo’n 25000 genen

Al deze mogelijkheden bestuur jij ook met je geest. Jouw geest wordt vertegenwoordigd door je onbewuste, bewuste en het boven bewuste.

Kijk naar het wonder van je ademhaling, je spierspanning .

Elk van de zeventig biljoen cellen waaruit je lichaam bestaat, voert tussen de honderd duizend tot zes biljoen functies uit. Je ademt vandaag 2 miljoenliter zuurstof in en je vloeistoffen leggen honderdduizend kilometer af.

Het zelf organiserend autonoom zenuwstelsel is jouw verbinding met die een goddelijke intelligentie die al die automatische functie voor jou uitvoert.

Volg de processen in je lichaam met liefde. Alles is goed zoals het is.

Probeer niets te veranderen of te forceren. Kijken zonder oordeel is alles wat nodig is.

Vanuit het onbekende worden alle dingen gecreëerd”.

 

In de zaal zijn de meeste ogen gesloten.

Hier en daar zijn er mensen die onzeker om zich heen kijken. Alsof ze bang zijn dat er een grap met hen wordt uitgehaald.

“Visualiseer nu dat je op een veilige en liefdevolle plek verblijft. Op deze plek kom je volledig tot rust, alle zorgen vallen van je af.Je voelt je volkomen gelukkig. De plek waar je nu bent ademt liefde . Geniet ervan. Neem de tijd om hier helemaal te zijn.Er is geen haast en geen druk. Dompel je hier helemaal in onder. Over enkele minuten breng ik je weer terug naar het hier en nu, dus dat gebeurt allemaal vanzelf.”

 

Een aantal minuten lang zit iedereen met gesloten ogen, sommigen wat onrustig heen en weer schuivend, anderen in schijnbaar diepe trance.

Ikai geniet van deze stilte en van de rustige energie die er ontstaat in de zaal “Okay, nu hoor je in de verte je lievelingsmuziek opkomen.

Langzaam komt deze muziek dichterbij en je voelt je goed.

Je herinnert je weer waar je bent – in de collegezaal van de universiteit.

Voel je lichaam, voel je voeten op de grond, voel je benen, je rug, je buik en borst, je armen, schouders en hoofd. En als je zover bent, doe dan je ogen weer open.”

Na enige tijd gaan langzaam alle ogen open…….

“Zojuist heb je bewust aan je eigen knoppen gedraaid.”

“Lange tijd werd er binnen de wetenschappelijke wereld lacherig gesproken over het effect van visualisaties. Bepaalde wetenschappers zaten wel met het zogenaamde placebo effect in hun maag. Het werd op de trials bij het testen van medicijnen afgevinkt als toevallig en niet relevant. Nu we hier meer over weten kunnen mensen andere keuzes maken en doelgericht hun bewustzijn gaan beïnvloeden. Genen worden beïnvloed door je interactie met je familie, gedachten, overtuigingen, seksuele gewoonten ed.

Genen worden in feite ingedeeld aan de hand van het soort stimulus dat ze aan en uitzet.

Onderzoek heeft aangetoond dat goede voeding, schone omgeving, spiritualiteit en geloof heel wat jaren kunnen toevoegen aan een mensenleven, ongeacht de samenstelling van onze genen.

Deze leefstijl waarbij ook vitaminen en mineralen een belangrijke rol spelen verlengen de levensduur van onze telomeren.

De lengte van onze telomeren die rond een cel zitten bepalen onze levensduur.

Tijdens ons leven worden ze korter. Mensen met lange telomeren blijken een hoge dosering van bepaalde vitaminen en mineralen in hun bloed te hebben.

Onder optimale omstandigheden zijn de lengte van onze telomeren gemiddeld goed voor 120 levensjaren”.

 

Ikai laat zij blik nog een keer over de studenten gaan en vervolgt zijn betoog. “Het zal onderhand duidelijk zijn dat DNA, niet ons biologisch functioneren bepaalt.

Het is de omgeving die genetische activiteit van de cel selecteert. Totaal heeft een mens ongeveer 25000 genen”. Elk gen wordt omhuld door een eiwitmantel en komt pas tot expressie door een signaal vanuit de buitenwereld . Met een druk op de knop projecteert Ikai de volgende tekst op het scherm :

‘Het signaal naar de cellen vanuit de buitenwereld wordt gevormd door voedsel, toxines, en ervaringen. Het signaal brengt een reactie op gang door chemische, elektromagnetische, hormonale processen. Verandering begint met een signaal buiten de cel. Het omvat gedachte, keuzen, ervaringen, gevoelens en gedragingen

De gevolgen worden zichtbaar in de staat van gezondheid, in gedrag, uiterlijk, etc.

Het signaal transformeert de informatie in het gen van een sluimerende blauwdruk naar een actieve expressie.’ De studenten turen aandachtig naar de tekst.

Ikai loopt langzaam naar voren en geeft de studenten een ogenblik om de leerstof in zich op te nemen. Hij kijkt de zaal rond. “Zijn er vragen?”

Een meisje achterin de zaal gaat rechtop zitten. “Hoe heet de wetenschap die zich met deze DNA interacties bezig houden?”, vraagt ze. “Epigenetica” antwoord Ikai.

Hij is even stil. Hij denkt na over de vraag wat hij hierover kan vertellen, zonder het nodeloos ingewikkeld te maken.

“Epigenetica is een recente wetenschap die de invloed van omgevingsfactoren op de werking van onze genen bestudeert.

Rekening houdend met het gegeven dat er 25.000 genen in één menselijk genoom zitten, biedt dit een gigantische hoeveelheid aan mogelijke profielen.

Als gevolg van een stressprikkel vinden bijvoorbeeld meer dan 1400 chemische reacties plaats en verandert de waarde van ruim dertig verschillende hormonen en neurotransmitters.

Van het ene op het andere moment wordt een genetische kettingreactie gestopt of gestart door wat we ervaren.

Ikai kijkt naar de vragensteller. “Is dit een bevredigend antwoord op je vraag ?” “ Ja, dank “, roept de studente terug. “Jij ook bedankt voor je vraag.” Ikai kijkt de zaal weer even rond.

 

“Het is misschien een vreemde gedachte, maar we zijn wezens die in bepaalde dimensies van ons bestaan zowel uit materie als energie bestaan. In één van die dimensies zijn we uitsluitend elektromagnetische energie. Alle leven is doortrokken van elektromagnetisme.

We leven in een wondere wereld .

Maar daarover straks meer.

Eerst even pauzeren.

Over een kwartier gaan we verder.”

 

Op de voorste rij ziet hij een paar opgeluchte gezichten. Ze hebben gelijk ,denkt hij. Ik moet ook even bijtanken. Tijd om te chillen. Ogen dicht en blik naar binnen.

Hij loopt naar achteren en kijkt of zijn lievelingskamer met de antieke schouw vrij is. “Dat is mooi, er zit niemand” denkt hij opgelucht. En hij verdwijnt achter de prachtig bewerkte eikenhouten deur.

In de zaal is het onderhand een geroezemoes van vanjewelste.

De meeste studenten zijn met elkaar in gesprek. Een paar zit met de ogen dicht te ontspannen.

Na precies een kwartier gaat de prachtig bewerkte deur open en neemt Ikai zijn plaats op het podium weer in.

 

Wordt vervolgd .......

Bodhananda

 

FOR FREE

Revival van de Hippy mindset

OVER ONS

JEWELLERY & GIFTS

SHOP

MUSIC

  • Facebook
  • Instagram
Follow Us >>

©2023 by Funky Tees. Proudly created with Wix.com