Het Elfde GebodDeel 2

Gabriël De Engel van Amsterdam

 

Nu, diep in gedachten verzonken

vervolgt Ikai zijn weg over de Zeedijk.

Hij moet denken aan zijn verblijf op de intensive care.

Alle pogingen, van  de behandelende artsen om hem

te redden, gingen op dat moment aan hem voorbij. 

Zijn geest vertoefde in het donker tot plotseling, uit het niets, een helder licht verscheen. Uit dit baken van warmte kwam een engel tevoorschijn, die hij eerder in zijn leven ontmoet had.

De kilte verdween en Ikai voelde rust over zich heen komen. Aan de hand van Gabriel, zag hij dat het leven op aarde zich ontwikkelde door samenwerking, mededogen en liefde. 

Nadat hij voor zijn gevoel een eeuwigheid had rondgedoold in vele werkelijkheden, bracht de Engel hem weer terug naar de Aarde. Bij zijn landing op het ziekenhuisbed werd hij overmand door emoties. Tranen van geluk biggelden over zijn gezicht en met een gevoel van overgave viel hij in een diepe, tijdloze slaap. Waan of werkelijkheid? Het had nog geen woorden. Maar hij was gesterkt in zijn visie dat een mens veel meer is dan de som der delen.

De jaren daarna liep hij binnen de universitaire wereld tegen een muur van onbegrip aan. Om zijn holistische visie werd gelachen onder collega’s. Een mechanische benadering van menselijk gedrag werd meer regel dan uitzondering. En een hoogleraar op de loonlijst van een multinational wekte geen verontwaardiging meer op. Marktwerking binnen de gezondheidszorg was een feit.

'De patiënt is een product geworden' denkt Ikai, 'en de hulpverlening heeft - met haar vergaande specialisaties - geen antwoorden meer.' 

Een paar maanden geleden herinnerde Ikai zich bij het wakker worden heel helder zijn droom. Gabriël schreef op een stuk perkament dat hij zijn plaats in het ‘Rad des Tijds’ moest innemen. Het tijdperk van Aquarius is begonnen. Niet langer gelden de regels uit het Vissentijdperk dat in het teken stond van religieuze hiërarchie

en macht over het individu. Met de Aquarius-energie zal de wereld

transformeren naar waarden die de mens recht doet.

Een kreet doet hem stilstaan. “Ikaaaaaaai!”

In de verte ziet hij Deb die uitbundig naar hem zwaait.

Het is de ex van Rudolf. Hij zwaait terug en blijft staan.

De laatste keer dat hij haar zag was bij de opening van haar

therapeutisch centrum. In een blauwe, nauwsluitende, leren overall komt ze aanrennen. Zijn blik valt op de openstaande rits waardoor een deel van haar borsten onthuld wordt. Ze vliegt hem om de hals. De sensuele geur van Patchoeli bedwelmt hem en doet hem duizelen. “Wat fijn om je te zien”, zegt ze buiten adem. En ze valt met de deur in huis. “Heb je vanavond tijd en zin om een hapje met mij te eten. Dat had ik veel eerder al willen vragen......"

Als Ikai haar vragend aankijkt lacht ze. “Ja, kijk maar niet zo ongelovig. Dat lijkt me gewoon heel gezellig en ik wil ook nog iets met je bespreken”. Ikai glimlacht van oor tot oor.

"Wat een verrassing!" zegt hij. "Na het college heb ik alle tijd. Zullen we om zes uur afspreken bij Café Stevens op de Nieuwmarkt?" 

“Ja, fijn!", zegt ze blij. "Je bent een schat!” En ze slaat haar armen weer om zijn nek en drukt haar lichaam stevig tegen hem aan. “Tot vanavond Deb", hoort hij zichzelf zeggen, terwijl zijn lichaam zich losmaakt uit haar zoete omhelzing.

“Ik wil nog even wat doorlezen en mijn college voorbereiden voor ik naar de faculteit ga”. ‘Lafaard’, klinkt het vanuit zijn geest. ‘Sukkel!’

Deb wuift hem nog een kushandje na terwijl hij wegloopt en zwaait.

De zon breekt zowaar door het wolkendek. Schuin vanuit zijn ooghoek ziet Ikai een dikke man met een bolhoed. Hij staat aarzelend voor de seksshop. De winkelier komt naar buiten om hem te begroeten. In een portiek staat een man half in de schaduw. Heimelijk, alsof hij niet gezien wil worden. Maar zijn schoenen vertellen een ander verhaal.In zijn hand heeft de man iets dat lijkt op een mobiel .

In de verte klinkt de sirene van een politieauto en het geratel van een naderende tram.

Terwijl hij over de gracht loopt, besluit hij om zijn college nog even door te nemen op een terras. Zijn gedachten gaan even terug naar Deb. Het is op zijn Amsterdams gezegd, ‘een mooi wijf’! Hij had geen idee dat zij belangstelling voor hem heeft.

Een deel van hem voelt nog steeds de warmte en de contouren van haar lichaam. 

 

Ikai verlegt zijn koers naar café ‘Het Loosje’, een oud Amsterdams monumentaal café .

In dit etablissement heeft hij een mozaïek aan ontmoetingen gehad, gelardeerd met cappuccino, bier en whisky. Vooral met dat laatste, denkt hij grinnikend.

'Dit is een plek op de Wallen waar bijzondere dingen zijn gebeurd, die hun invloed hebben nagelaten, ook op mij' denkt hij. In een razende vaart trekt in zijn geest een bonte verzameling aan emoties en ontmoetingen voorbij.

‘Al deze gebeurtenissen vormen een patroon op het weefgetouw van de tijd’, denkt hij.

'Alle draden waren belangrijk en beroerden elkaar. Goed en slecht vulden elkaar aan.

Je kan er geen draad uittrekken zonder het patroon te veranderen! En de grondslag van dit patroon is onvoorwaardelijke liefde. Dat is de essentie van ieder mens'.

Deze alles omvattende liefde had hij al op jonge leeftijd ervaren. Rond zijn derde levens jaar

was hij bijna verdronken in een voor hem fascinerende onderwaterwereld.

De geestenwereld die hij toen even doorkruiste, was niet veel anders dan zijn eigen kinderlijke sprookjesachtige wereld, dus angst kwam niet in hem op. Daar hoorde hij stem van de Engel Gabriël voor het eerst .

 

“De Daklozenkrant !!” Een vriendelijke stem schalt door de straat. Ikai herkent de stem onmiddellijk. 'Het is de mooie Ayesha'.

Zodra zij hem in het vizier krijgt zwaait ze uitbundig en loopt zijn kant op.

Door ongelukkige omstandigheden is ze samen met haar dochtertje op straat beland.

Tijdelijk verblijft ze nu bij het Leger des Heils. Terwijl hij wat munten bij elkaar graait telt

Ayesha haar kranten. “Het gaat super vandaag”, zegt ze met een brede glimlach. “Genoeg om dat prachtige jurkje te kopen voor Nadia”. 'Deze vrouw heeft een prachtige, pure uitstraling', denkt Ikai.

De zon doet haar ogen glinsteren . Hij lacht; “Misschien heb je vandaag nog meer geluk Ayesha.

Hier heb je een telefoonnummer van een vrouw die een huisgenoot zoekt”.

“Ze heet Joke en woont op de Prinsengracht”. Aisya begint te glimmen van plezier. “Ik ga direct bellen”, zegt ze, waarna ze weg stormt.

 

Oude Zijds Voorburgwal

Deb vervolgt haar weg naar de Oudezijds. Zij ziet niet dat een schaduw zich losmaakt uit een portiek. De schaduw kijkt haar na en aarzelt een ogenblik voordat hij zich in de dezelfde richting beweegt. ‘Wat fijn dat ik Ikai juist vandaag tegen het lijf loop’, mijmert Deb. De laatste tijd denkt ze veel aan hem. Via de Heintje Hoeksteeg loopt ze de Oudezijds Voorburgwal op. Het therapeutisch centrum is gevestigd

in de schaduw van Onze Lieve Heer op Solder,

 een rooms katholieke schuilkerk  uit 1630. Katholieken werden

na een periode van onderdrukking min of meer gedoogd,

nadat hun kerken door de gereformeerde beeldenstormers

waren ingepikt. Een katholiek kerkgebouw

moest in die tijd dus onzichtbaar zijn vanaf de straat.

Daarom is de ingang naar de kerk in de steeg.

Ze loopt de Bierkaai op, die vóór de kerk ligt.

Hier kwamen de vaten bier aan.

Ze werden vanaf de schepen gelost door potige mannen.

Het therapeutisch centrum, dat zich richt op achterliggende

seksuele problemen, bevindt in een monumentaal pand. 

Op de begane grond zijn de verschillende ruimtes voor massage,

virtuele 3d, tantra en meditatieruimtes. In het natte gedeelte zijn douches, bubbelbad, Turks stoombad, zonnekamer en sauna’s. Er is zelfs een tank met zout water waar je je in de baarmoeder kan wanen, tenminste als je je ogen sluit.

Nu nog een goede tantra- therapeute, overdenkt Deb. Dan is mijn staf compleet.

Deb pakt een dossier uit de kluis en neemt plaats achter haar bureau. Anja komt nu voor de derde keer. Zij vertelde dat ze regelmatig last heeft van heftige migraineaanvallen. Zelf had ze al een link gelegd met seksualiteit. En bij schaamte en afwijzing verplaatst de seksuele energie zich vaak van het onderlijf naar het hoofd. De bloedvaten verwijden zich op de verkeerde plek. De stuwing veroorzaakt blozen en kan overgaan in heftige hoofdpijn. Het hoofd wordt vaak als surrogaat voor het onderlijf ingezet. Deb’s ervaring is dat door verwerkelijking van seksuele gevoelens de energieën weer gaan stromen en de migraine aanvallen verdwijnen. . Als Deb de deurbel hoort, loopt ze snel naar de voordeur.

 

Sint Antoniuspoort

Ikai loopt op dat moment aan het einde van de Zeedijk.

Het zien van De Waag, een statig middeleeuws bouwwerk,

dat lang geleden Sint Antoniuspoort werd genoemd,

brengt zijn geest naar het verleden. Het is rond 1400.

Hij ruikt een melange van kookvuren, lijnolie en

verrotting en hoort het geluid van handwerkslieden die

bezig zijn met de stadspoort. Dit wordt een onderdeel

van de stads ommuring, die loopt langs de Singel,

de Kloveniersburgwal en de Gelderse Kade.

Amsterdam bruist, ziet hij.

Papier werd aangevoerd uit Arabië en Italië.

Aardewerk uit Mallorca, en specerijen uit de Oost.

Al gauw werd De poort overbodig door de

uitbreiding van de stad.

Vluchtelingenstromen streken neer in dit gebied.

Smeden, schilders, metselaars en chirurgijns namen

bezit van het gebouw.

Waar vroeger het smeedwerk stond, bevindt zich nu

een terras van een nostalgisch restaurant.

Bij het Loosje is het nog rustig.

Ikai ziet dat zijn tafeltje, met uitzicht op het

plein, nog vrij is. Met een zucht gaat hij zitten.

Op het terras zijn twee vrouwen in

een verhit gesprek verwikkeld.

Met haar vingers strijkt één van

de vrouwen driftig door haar

lange, zwarte haar.

“Als ik mijn stem een keer laat

horen en zeg dat ik het niet pik,

noemt hij mij een hysterisch wijf.

En ik voel mij schuldig!

Als hij zijn stem verheft is hij een

echte kerel. De andere vrouw knikt heftig. ja, we zijn nou eenmaal de emotionele rollators voor onze mannen”. Ze hebben onze bevestiging nodig. Als ze elkaar aankijken schieten ze in de lach. 'Dit maakt een terras nou zo interessant', denkt Ikai. 'Een openluchttheater van het leven'. Aan de bar zitten een aantal stamgasten.

Ikai hoort hen opgewonden praten over Ajax. De mannen zijn op voorhand al teleurgesteld dat ook nu weer de beste spelers voor tientallen miljoenen verkocht gaan worden aan de rijkste clubs in Europa om de aandeelhouders tevreden te stellen.

Midden op het terras zit een gezin met jonge kinderen.

Ieder met een eigen smartphone .

‘Beheerst de mens de ‘smart’ of beheerst de ‘smart’ de mens?’, vraagt Ikai zich af.

Digitale profilering is ‘big business’. Sensoren kunnen binnenkort elke biometrische

verandering in en op het lichaam detecteren. De chip in je lichaam is de volgende stap.

Ikai ziet de commercials al voor zich; "Omdat het zo handig is” of "In het belang van de

volksgezondheid". 'Met een geïnjecteerde chip onder de huid gaan alle

poortjes voor je open, tenminste als je niet rood staat, op tijd je vaccinatie ophaalt en geen verkeerde mening hebt'. Dit is mijn nachtmerrie denkt Ikai. 'Het stelt een kleine groep technocraten in staat een hele bevolking te controleren en te onderdrukken'. Plotseling bekruipt Ikai het gevoel dat hij gadegeslagen

wordt. Hij kijkt om zich heen maar ziet niemand die

belangstelling voor hem heeft. Een kreet brengt zijn aandacht weer

terug naar het terras. “Heey professor!”

Micky’s blonde haardos wappert in de wind

als hij aan komt lopen met een dienblad

vol glazen. “Leuk je te zien! Het gewone recept?”

“Met appeltaart graag ! En heel veel slagroom”

zegt Ikai met een brede lach. Micky is een

‘anarchist’ in hart en nieren en studeert sociologie.

Ikai klapt zijn laptop open en begint te lezen.

"Krijgt ‘de Geest’ zijn/haar ‘rechtmatige’ troon terug ?"

'Deze vraag relevant is voor de toekomst van

de mensheid', denkt Ikai. 'De mens lijdt samen met de Aarde omdat het ecosysteem voor een groot deel vernietigd is door en voor economische groei.  Binnen dit economisch model, dat vanaf de jaren 80 verder is geperfectioneerd door het Neo Liberalisme, is  de mens gereduceerd tot een productiefactor en was het milieu gratis. 

Hoort het misschien bij het ‘oerinstinct’ van de mens om zich te conformeren aan het beleid van de macht? Ook als die macht voor kwetsbare mensen destructief is? Marx noemde dit mechanisme 'vals bewustzijn'.

Zullen mijn studenten het aandurven om een andere visie op gezondheid te onderzoeken? 

En zijn ze nog in staat lichamelijke en geestelijke symptomen te vertalen in een verlangen van ‘het lichaam’ om ‘heel’ te worden?

Of als gids bij het vinden van herstel en evenwicht? En zullen ze moeite willen doen om de taal van de symptomen te begrijpen?

Vragen genoeg!! Ik zal er snel achter komen. De geur van de cappuccino en appeltaart brengt hem weer terug op het terras. Hij had Mickey niet aan horen komen.

“Vind je het goed dat ik er even bij kom zitten?” Ikai grijnst. “Anders neem je ze weer mee?’

Inderdaad, ja”, grinnikt Mickey.

Met twee kopjes cappuccino en twee grote stukken

appeltaart balancerend op een blad,

wacht hij quasi geduldig op een reactie.

Ikai maakt een uitnodigend gebaar naar de stoel naast hem.

“Je ziet er moe uit. Teveel geboemeld de laatste tijd”?

“Helaas niet”, zegt Mickey met een grijns. “Je weet dat een student zonder rijke ouders hard moet werken om z’n studie vol te kunnen houden zonder een enorme schuld ? “Belachelijk, maar je hebt gelijk”, zegt Ikai. 

“Ik zag op intranet dat je vandaag weer begint met een nieuw college”.

“Ja, vanmiddag heb ik mijn eerste hoorcollege van het nieuwe semester.” zegt Ikai."Waar gaat het over?” vraagt Mickey.

“Ik zal je de titel onthullen”, antwoordt Ikai met een geheimzinnig gezicht en hij tovert een document op zijn laptop te voorschijn. ‘Bewustzijn boven Materie’, staat er met grote letters!

“Een aansprekende titel voor jouw vakgebied. Mystici en wetenschappers van de kwantummechanica kwamen al tot dezelfde conclusie. En de tovenaar van OZ...”, grijnst hij. “Ik zat er zojuist over na te denken waarom het voor mensen vaak zo moeilijk is om andere denkbeelden toe te laten in hun overweging.” zegt Ikai.

”Wat denk jij”? De blonde haardos tegenover hem wordt bij deze vraag met twee handen flink door elkaar gehusseld. “Ik denk dat mensen bang zijn de greep te verliezen op hun eigen ‘schizofrene’ werkelijkheid. Waarschijnlijk geldt dit zowel voor een fabrieksarbeider als voor een professor." Het gezicht van Mickey verstrakt. “Kijk maar op onze universiteit!,” zegt Mickey heftig. “Daar gebeurt hetzelfde. De verstoorder van de rust wordt het zwijgen opgelegd. Misschien zijn de meeste mensen lui en verslaafd aan gemakkelijke waarheden ”

“Ja, misschien is dat het. Ook in de gezondheidszorg zijn ze verslaafd aan het idee dat er simpele concepten voor het leven bestaan" zegt ikai. "Het symptoom wordt beschouwd als de onrustzaaier die alles overhoop gooit. De zin van ziek zijn wordt niet begrepen. Als in de garage een defect aan het remsysteem wordt opgelost door het waarschuwingslampje eruit te draaien zou iedereen op zijn achterste benen staan, maar in de farmaceutische industrie is dit de normaalste zaak van de wereld.” Mickey knikt. “Gezondheidszorg zou ook geen winstoogmerk moeten hebben”, zegt hij. ”Het zoveelste terrein dat nimmer geprivatiseerd had moeten worden.

Vanmorgen heb ik een rapport gelezen van de wereldgezondheidsraad . Sinds de jaren negentig zijn er meer dan half miljoen geregistreerde doden in Amerika ten gevolge van gebruik van verslavende opiaten die ze als pijnstiller verkochten. De farmaceut die werd aangeklaagd schikte de zaak voor een klein bedrag. En vroeg gelijk patent aan op een medicijn dat moet helpen bij  het afkicken. In Nederland zijn meer dan vijf honderdduizend gebruikers, op doktersrecept, van opioïde oxycodon. Deze zogenaamde pijnstiller is twee keer zo sterk en verslavend als heroïne.” “Als de ene bron opdroogt creëren ze een ander” zegt Ikai

“Pandemie is nu het toverwoord. Corona kan een markt worden van duizenden miljarden per jaar." “Vanuit sociologisch en sociaalpsychologisch oogpunt een

interessant schouwspel”, zegt Mickey nadenkend.

“De beperkingen voor de burgers, die de Overheden oplegden,

onder verwijzing naar deze ‘pandemie’ werden ervaren als een

patriottistische daad. ‘Je eigen vrijheid opofferen voor het welzijn

van je medemens.’ Er ontstonden twee kampen.

De 'sociale' en de 'asociale.' Om de sociale niet in verwarring

te brengen moest alle informatie die de asocialen naar voren

brachten worden verwijderd. Alles werd uit de kast gehaald."

Zelfs verplichte vaccinatie met een experimenteel vaccin voor een niet bewezen pandemie. Mijn vriendin die in het ziekenhuis werkt is zelfs bedreigt met ontslag omdat zij weigert zich te laten vaccineren met een RNA vaccin. "Weet je wat er in het vaccin zit?", vraagt Ikai. "Moeilijk verhaal! Als je even geduld hebt", zegt Micky lachend. 

Het corona virus wordt gekweekt in genetisch gemanipuleerde cellijnen, die ontstaan door cellen van geaborteerde embryo's te vermenigvuldigen. De nano-deeltjes die in een leeg virus worden gepropt zijn gevuld met polyester, het covid-gen en nog wat andere sleutelingrediënten. Om deze nano-deeltjes te maken worden de ingrediënten eerst vermengd met olie.

Volgens Pfizer-onderzoeker Young-Ho Song krijg je zo een mix van ingrediënten die je normaal niet zou kunnen combineren. Deze cocktail wordt vervolgens onder gigantische druk gezet waardoor hij ‘opbreekt’ in druppels van nano-grootte. Nadat de olie er weer uit is gefilterd, wordt elke nano-druppel gehard met een microscopisch kleine plastic polymeren omhulsel alsof het een pil betreft. Een enkele dosis medicijn bevat zo ongeveer een quadriljoen (24 nullen) nano-deeltjes. Gemiddeld passen er een miljoen in een cel.

De nano-deeltjes worden intraveneus afgeleverd en blijven een paar weken in het lichaam. De afbreekbare componenten verlaten het lichaam via urine."

"Ik snap wel waarom je vriendin dit weigert", zegt Ikai. "heel verstandig.  Deze toegepaste nanotechnologie staat nog in de kinderschoenen en werpt meer vragen op dan antwoorden. Gezondheidsrisico's over een langere periode dan een halfjaar zijn nog niet onderzocht. De makers van de vaccins hebben al juridisch vast laten leggen dat zij niet verantwoordelijk zijn voor schadelijke bijwerkingen."

"Ja, de toepassing is experimenteel en staat in de gezondheidszorg onder het personeel ter discussie", zegt Mickey gelaten. "Omdat deze RNA-vaccin genetische elementjes heeft die RNA kunnen omzetten in DNA zouden ze in theorie ook op korte of langere termijn kunnen integreren in een menselijk genoom. De gevaccineerde mens zal in dit geval als proefpersoon fungeren. Onder druk van deze 'pandemie' genetische manipulatie toe te laten in Europa wordt er een nieuwe stap gemaakt waarin de maakbare mens in beeld komt. Langzaam wordt de medisch ethiek opgerekt en zal het taboe rond de creatie van genetisch gemodificeerde kinderen verdwijnen als de mens zich laat leiden door technocraten.

“Ja, hierover heb ik Rudolf horen vertellen. In Chinese laboratoria werken Amerikaanse farmaceuten al een lange tijd samen op het gebied van nano-technologie en genetische manipulatie zonder restricties van  Overheden". Ook India wordt gebruikt als proeftuin voor deze farmaceutische giganten.

“Rudolf” vraagt Mickey? “Ja die vriend van me die onderzoeksjournalist is.

Je hebt hem een keer ontmoet op de bruiloft van Danny.”“Oh tuurlijk….Don Quichot!”, zegt Mickey lachend.“Ja precies! Maar wel een moderne versie.” Ikai neemt bedachtzaam een slok van zijn cappuccino. “Ik moest nog even nadenken over je opmerking over de schizofrene werkelijkheid van de gemiddelde mens. Het blijft mij verbazen dat de intrinsieke waarde van een homeopathische middel en een biologische krop sla wordt ontkend terwijl de computer, het flatscreen en de MRI- scan als de normaalste zaak van de wereld worden beschouwd! Je zou verwachten dat dit soort revolutionaire ontwikkelingen mensen zouden stimuleren meer open te gaan staan voor wat buiten hun referentiekader valt, maar dat lijkt een illusie.” “Helaas wel ja”, zegt Mickey.

"Psychologen, sociologen en historici weten dat er eigenlijk geen scheidslijnen lopen tussen magie, religie, wetenschap en technologie". vervolgt Ikai.

"Die terreinen lopen in elkaar over. Magie en religie bevinden zich in het spirituele domein. Magie en wetenschap komen elkaar tegen bij het blootleggen van verborgen patronen in de wereld. Onderzoekers van faam hebben inmiddels duidelijk aangetoond dat ieder atoom in ons lichaam, en elk subatomair deeltje diepgaand en rechtstreeks verbonden is met alle andere atomen en deeltjes in het universum. Zodra de mens zich ook bewust wordt van het feit dat alles en iedereen met elkaar verbonden is, zal de illusie van afgescheiden zijn oplossen. Het gif dat wij in de wereld brengen nestelt zich ook in ons. Daar is geen ontkomen aan. Solidariteit, mededogen en liefde zijn natuurlijke impulsen van de mensheid die steeds meer naar de achtergrond verschoven zijn . Het hele universum bestaat, net als onze lichamen, uit pure energie. Alles op aarde heeft bewustzijn en is verbonden met het geheel." "Aquarius", roept Mickey." Ja. we zijn een nieuw tijdperk binnen gegaan. Dit bewustzijn is groeiende en zal het patroon van de schepping bepalen. De schepping is een proces dat nooit stopt.

Wij beïnvloeden de kleinste deeltjes met onze geest.

“Betekent dit ook dat wij onszelf beter kunnen denken”? vraagt Mickey . “Ja, wij kunnen spectaculair herstellen”, zegt Ikai, en veert overeind.

Dit is het punt waar hij altijd enthousiast wordt. “Genezing kan ook op een dieper niveau

plaatsvinden als wij de symptomen kunnen herleiden naar probleemgebieden in de geest .”

“En jíj Mickey?” vraagt Ikai. “Waar ben jij op het moment mee bezig op de universiteit”?

“O, die vraag zag ik niet aankomen. Even omschakelen“ zegt Mickey terwijl hij een slok van zijn cappuccino neemt. “Okay dan.

Ik interview deze maand een aantal mensen over geluksbeleving. Op de achtergrond speelt de vraag hoe het toch komt dat mensen – zelfs nadat ze een geluksdoel hebben gedefinieerd – hun geluk stelselmatig opofferen aan andere doelen”

Met een hand wijst hij naar een paar dure auto’s die geparkeerd staan aan de gracht .

“Hoe ben je tot dit onderwerp gekomen?”, vraagt Ikai geïnteresseerd. “Ik kwam hierop door een verhaal wat ik oppikte op het terras. Het ging over een rijke Amerikaanse bankier die op vakantie was in een klein Mexicaans vissersdorpje.

Op een dag zat deze man op de kade te staren naar de ondergaande zon. Naast hem zat een visser uit het dorp met wie hij aan de praat raakte. De bankier was er al snel achter dat de visser best slim was. Zelfs slim genoeg om op Wall Street een succesvolle bankier te zijn.

“Weet je”, zei de Amerikaan op een gegeven moment, “jij bent echt slim.

Ik wed dat jij best een heel succesvolle beleggingsbankier op Wall Street zou kunnen zijn”. “Maar waarom zou ik een beleggingsbankier willen zijn”? vroeg de visser . “Je zou dan veel geld kunnen verdienen”, zei de bankier, “die even zijn Rolex horloge liet zien om dat te benadrukken”. “En dan”? Vroeg de visser onschuldig. “Wat moet ik met al dat geld doen”? “Nou”, zei de bankier enthousiast, “je zou vervroegd met pensioen kunnen gaan, om je te vestigen in een Mexicaans dopje zoals dit en niets anders doen dan de hele dag…. eh…vissen bijvoorbeeld”. “Maar......”, begon de visser, – Hij hoefde zijn al zin niet meer af te maken. De Amerikaan krabde zich achter zijn oor en begon onbedaarlijk om zichzelf te lachen.

”Ikai schatert het uit en slaat Mickey op z’n schouder. “Prachtig, dit verhaal kende ik nog niet” zegt hij. “Het doet me denken aan een quote bij de manege. Op het toilet hangt een bord met de tekst ‘If you don´t like what you do, you’re waisting your time’. Voor mij goed om hier steeds weer aan herinnerd te worden.”.

“Inspirerende tekst”! Vindt Mickey . "Op de Veluwe zit ik wel eens op een bankje te kijken

naar een kudde paarden in de wei. Dan visualiseer ik dat één van de paarden mij uitnodigt om als een vorst op zijn rug plaats te nemen. Verder ben ik nog niet

gekomen. Hoe is het in de ‘echte wereld’ om in het zadel te zitten? Hoe zijn paarden?” “Het zijn net mensen”, zegt Ikai lachend. In een harmonische omgeving zijn ze op hun best. Bij manege Groot voel je dat de paarden het naar hun zin hebben. Ze worden met

liefde en aandacht verzorgt. “Als het klikt met je

paard kun je samen mooie ritten maken door de

duinen en het bos. Het natuurgebied in Egmond is prachtig.

Soms kom ik kudden wilde paarden tegen. Of runderen met

van die grote hoorns. .Het is een mooi, gevarieerd gebied met

zandverstuivingen, meertjes en ga zo maar door. Elke tocht is

weer een belevenis.”

“Ik zou graag een keer zo’n tocht maken”, zegt Mickey .

“Maar dat komt later.”

“De laatste keer dat we samen een pilsje dronken vertelde je iets over jouw geheimzinnige genootschap waar je lid van bent. Helaas was daar opeens Arie met z’n verhalen over de Jordaan.” “Ja, ik heb Arie die avond nog naar huis gebracht. Het glaasje was te diep..

Wil je ook de voorgeschiedenis horen?”

“Alles! Als je er tijd voor hebt.”

"Na de tweede wereldoorlog werden overlevenden uit het verzet 

, bij de herinrichting van het bestuur aan de kant geschoven.

Overlevenden van de vernietigings- en werkkampen kregen zelfs

van de overheid geen enkele hulp. Zij werden de schimmen uit het verleden

die je maar beter kon vergeten. Bestuurders en industriëlen

die hadden samengewerkt met het nazi-regime, werden weer

in het zadel gehesen. Een aantal frontsoldaten en slechts enkele

machthebbers zijn bestraft voor landverraad, moord en genocide.

De meeste nazi’s verdwenen met hun gestolen buit naar Spanje, Portugal en Zuid Amerika.

“In de jaren vijftig is door de nazaten van het verzet ‘Het Genootschap Spiron' opgericht, naar het voorbeeld van de Vrijmetselaars. Ze wilden opnieuw een bijdrage te leveren aan een nieuwe en ‘betere’ wereld. Dit waren 'de initiators' van de hippie-beweging en de vredesbeweging van de jaren zestig en luiden het eind van het Vissen tijdperk in.

De oude orde stond te beven op zijn grondvesten door deze massale protesten. Een foto van een rennend kind dat in brand stond door napalm, in Vietnam door de Amerikanen uitgestrooid, stopte de oorlog binnen enkele weken. Miljoenen mensen gingen de straat op om te demonstreren tegen oorlog en geweld. Fascistische regimes in Griekenland en Portugal werden in die tijd door de eigen bevolking ten val gebracht. Een ogenblik ontstond er een gevoel van verbondenheid bij een groot deel van de jongere generatie. Zij gingen een eind maken aan religieuze hiërarchie binnen samenleving en sloopten de bestaande hiërarchische verhoudingen. 

Binnen de loges van Spiron zijn we op dezelfde voet doorgegaan. Wij geloven dat krankzinnige moordlust bestaat, maar dat het niet onze werkelijke aard is.

Spiron wil wereldwijd iedereen helpen tot bloei te komen en daardoor misschien wel

‘wakker’ te worden. Laten inzien wie we werkelijk zijn”. Dan zijn we ook in staat om onze neo -liberale economische modellen te veranderen die ongelijkheid, discriminatie en uitbuiting in stand houden. Het wordt tijd dat de extreme uitbuiting van milieu, mens en dier geadresseerd wordt.

“Mmmm, dat klinkt als een eigentijdse uitspraak van Boeddha”, zegt Mickey, terwijl hij zich over z’n kin wrijft.

“Ja, het is dezelfde boodschap die mystici al eeuwen verkondigen. En de tijd is rijp omdat heel veel mensen zich ervan bewust worden dat de door onszelf geschapen illusie – dat we alleen, machteloos en afgescheiden zijn van alles en iedereen – kan verdampen door één moment van inzicht. Het leven is voor veel mensen niet comfortabel genoeg meer om deze boodschap te negeren.”

“Maar hoe staat eenheid en verbondenheid in verhouding tot het streven naar individualiteit en eigen verantwoordelijkheid van ieder mens?", vraagt Mickey. Met beide handen strijkt hij nadenkend door zijn enorme bos haar.

“Het een sluit het ander niet uit”, antwoordt Ikai. “En ik denk dat het onze missie op aarde is om ons potentieel te vervullen. Met andere woorden, ontdek in dit leven hoe bijzonder je bent, leef het en geniet ervan. Alleen en toch samen!”

“Zoals wij, haha,” zegt Mickey lachend. "En we zijn ook èèn in onze verscheidenheid -'Unity in Diversity'.

Ikai zit nu op het puntje van zijn stoel en vervolgt zijn verhaal met glanzende ogen.

“Ja ........de mens leeft te midden van paradoxen. Soms is één inzicht, een kleine verandering van zienswijze, voldoende om ons ware zelf te zien. 

Er is een een Zen verhaal, over een vrouw die in het donker met twee

emmers water aan een juk door het bos loopt. Op het moment dat de wolken openbreken, weerspiegelt de maan zich in het klotsende water van beide emmers. In een flits doorziet zij de illusie van haar eigen projecties. Het schijnsel van de maan in haar emmers water is een manifestatie van het licht van de zon. Opeens besefte ze dat alles om haar heen een manifestatie van haarzelf is. Bij deze flits van bewustwording wordt ze klaar wakker! In het Zen verhaal noemen ze dat verlicht.”

“Je bedoelt dat we wakker kunnen door elk inzicht?”

“Ja, we ‘zijn’ al wat we willen ‘worden’. Zodra we ons hier werkelijk bewust van zijn worden we wakker. Er wordt niets uitgevonden. Alleen ‘gevonden’.”

“Goh, je ontneemt nu wel heel veel mensen hun illusies hoor.” grinnikt Mickey. “En wanneer begin je nou eindelijk eens aan je appeltaart?”

Ikai lacht. “Ja dat schiet niet op zo...” zegt hij. “Maar voordat ik er echt aan begin, maak ik nog even het verhaal over de loge af, anders ben ik de draad kwijt.

De loges vertegenwoordigen verschillende 'bewustzijnsniveaus', diverse lagen van bewustzijn. De laagste is ‘de zoeker’ en de hoogste ‘de mysticus’. Alle mensen in de verschillende loges zijn gelijk en toch niet hetzelfde. Wat ze gemeen hebben is dat ze allemaal een manifestatie zijn van goddelijke energie.

Alleen de mysticus is zich bewust van zijn goddelijke status. De zoeker nog niet.

De mysticus is als een kunstschilder die tegen zijn leerling zegt dat de perfectie

in hemzelf zit.”

“Niets meer aan doen”, grapt Mickey.

“Precies! ‘De zoeker’ is op weg, maar tast nog in het duister”, vervolgt Ikai. “Zijn verlangen om

heel te worden is gewekt.” Hij is even stil. “En er is geen weg meer terug.” zegt hij

dan nadrukkelijk.

“Dat begrijp ik wel ”, zegt Mickey.“Het concept van verlichting begint me nu duidelijk te worden. Dankjewel dat je dit met me wilt delen!” Hij denkt even na. “De volgende vraag die bij mij opborrelt is hoe jij over de reïncarnatie van de ziel denkt.”

Ikai krabt zich achter zijn oor. “Mooie vraag! Heb je nog even?”, zegt hij lachend.

“Ik hang aan je lippen” zegt Mickey.

“Okay dan, daar komt-ie. Ik persoonlijk denk dat elke ziel uniek is en zich in elke hoedanigheid kan manifesteren. We kunnen reïncarneren als man, vrouw, androgyn, homo, lesbo, hetero, bi-, inter- of transseksueel en misschien voor een deel zelfs als plant of dier. Onze wereld is een sprookje. Wij bestaan in het allerkleinste en in het allergrootste at we ons voor kunnen stellen. 

Bij het overgaan van ons aards bestaan naar de geestenwereld, voeden wij de spirituele wereld met het bewustzijn dat we op aarde hebben opgedaan. Bewustzijn is de energie die alles in beweging zet. Alles bestaat uit golven en deeltjes. Oude wijze overleveringen verhalen dat de ziel grofweg uit vijf delen bestaat.

De twee laagste, meer aardse delen, vertegenwoordigen het bewuste en onbewuste deel van de mens die verbonden zijn met de aarde. Zij staan voor het leven dat is geleefd.

Er wordt gezegd dat na het overgaan van de ziel naar de geestenwereld, de twee onderste delen van de ziel nog een periode op aarde blijven  om te helen. Na heling verenigen zij zich weer en reizen door naar een volgend niveau. Het is een kringloop van bezielde energie waaruit alles wat is, en ooit zal zijn, ontstaat.” 

“Bedoel je daarmee ook dat een plant en een dier een bewustzijn heeft?”, vraagt Mickey bedachtzaam.

“Inderdaad ! Naar mijn overtuiging ademt alles bewustzijn uit.” antwoord Ikai. “Heb je dat onderzoek nog meegekregen wat ze laatst aan de universiteit hebben gedaan? Ze hebben op een bijzondere manier aan kunnen tonen dat planten een soort bewustzijn hebben. In een proefopstelling hebben ze de sensoren in het blad van de plant verbonden met de aandrijving van een voertuig waarop de plant staat. De plant verplaatste zichzelf met het voertuig naar de zon.”

“Wat bijzonder! Dat heb ik gemist...” zegt Mickey. “Thanks voor de update!”

“Ik ben soms net een wandelende encyclopedie” glimlacht Ikai. “Maar om nog even terug te komen op reïncarnatie – dit concept is voor een mens makkelijker te begrijpen, zodra hij kan zien dat alles om hem heen dezelfde oorsprong heeft. Al het leven op aarde, alles wat bestaat s voortgekomen uit bezield sterrenstof. Een kosmische stofwolk met een

 enorm lange geschiedenis. Geologen denken dat de aarde al minstens vijf miljard jaar onderweg is – van stofwolk tot de huidige staat van onze planeet.”

“Leuk spul, dat sterrenstof!” grijnst Mickey.

“Is dit een beetje een bevredigend antwoord op je vraag?”, vraagt Ikay.

“Boven verwachting”, lacht Mickey.

“Maar weer even terug naar de aarde.” zegt Ikai met een glimlach. “In de loge is het de bedoeling dat iedereen bijdraagt aan helderheid en begrip vanuit zijn of haar talent. Elk lid doet bij de inwijding de belofte om verkregen inzichten en vaardigheden te delen met iedereen die daarom vraagt, om daarmee meer helderheid in de wereld te brengen.

En zodra je zelf voldoende inzicht hebt verworven, kun je overgaan naar de daaropvolgende loge”.“Micky!!" galmt het over het terras. “Ik heb je hulp nodig”.

Met een diepe zucht komt Micky overeind. “Dank voor je tijd en uitleg.

Het wordt druk en er zijn te weinig mensen in de bediening.

Ik kom er graag op terug. Erg bedankt en succes met je college!”.

“Dankjewel! Oh en eh... zou ik jouw scooter mogen gebruiken? Dan kan ik wat langer op het terras zitten. Gisteren is mijn fiets gejat. Ik heb vanavond met een vriendin afgesproken hier op de Nieuwmarkt. Dan breng ik hem weer terug”.

“Dat is goed! Wacht even...” Mickey rommelt in zijn broekzakken. “Hier heb je de sleutels. Hij staat onder de boom. Een witte, met scherm en koffer achterop. Tot vanavond!"

“Thanks! Fijn dat ik hem kan lenen!"

Wordt vervolgd ..........

Bodhananda

 

FOR FREE

Revival van de Hippy mindset

OVER ONS

JEWELLERY & GIFTS

SHOP

MUSIC

  • Facebook
  • Instagram
Follow Us >>

©2023 by Funky Tees. Proudly created with Wix.com